Seria wzrostów cen na giełdzie GDT
tym samym serię silnych spadków zapoczątkowanych w II poł. 2025 r. Mimo to, ceny produktów mlecznych kształtują się obecnie wyraźnie poniższej poziomów z analogicznego okresu poprzedniego roku. Najgłębszy spadek cen obserwowany jest w przypadku masła (-42,8% r/r) oraz pełnego mleka w proszku (-29,0% r/r). W mniejszej skali obniżyły się ceny serów (średnio o ok. 20,9%) oraz odtłuszczonego mleka w proszku (-18,0% r/r).
Tym samym istotnie zmniejszyła się relacja cen tłuszczu mlecznego i białka. Impulsem do lekkiej korekty cen w górę na światowym rynku mleka były ostatnie aukcje na giełdzie GDT w Nowej Zelandii. Od początku br., przez 5 kolejnych aukcji, obserwowany był tam wzrost cen, a jego skumulowana wartość wyniosła 19,2%. Giełda GDT w Nowej Zelandii ma pewne własności wyprzedzające względem sytuacji na światowym rynku mleka, szczególnie jeśli chodzi o ceny proszków mlecznych i jest traktowana jako barometr sytuacji na rynku.
Nadpodaż mleka utrzyma się przynajmniej do II kw.
Warto jednak zauważyć, że tempo wzrostu podaży mleka wśród największych światowych eksporterów produktów mlecznych pozostaje znaczące. W IV kw. dostawy mleka zwiększyły się o 4,2% r/r wobec wzrostu o 3,2% w III kw., co jest tempem wzrostu niespotykanym od 2021 r. Wzrost podaży mleka ma szeroki zakres geograficzny i jest obserwowany w przypadku większości kluczowych rynków: w Nowej Zelandii, UE, USA oraz Argentynie. Ze spadkiem produkcji mleka mamy do czynienia jedynie w Australii. Na szczególną uwagę zasługuje silny wzrost dostaw mleka w UE w krajach takich jak Niemcy, Francja, czy Holandia, gdzie produkcja przez ostatnie lata kształtowała się w wyraźnym trendzie spadkowym.
Źródłem ożywienia produkcji mleka w Europie były wyjątkowo korzystne warunki agrometeorologiczne w okresie letnim (brak stresu cieplnego, obfitość taniej paszy). Jednocześnie, mimo ożywienia popytu na produkty mleczne, jego wzrost nie jest w stanie skompensować wyższej podaży mleka. Co więcej, dodatkowym czynnikiem negatywnym dla cen produktów mlecznych w UE jest relatywnie wysoki na tle historycznym kurs EURUSD, który osłabia konkurencyjność unijnego eksportu na rynkach trzecich, zwiększając nadpodaż mleka w Europie.
Tempo zmniejszania się nadpodaży głównym czynnikiem ryzyk
Uważamy, że ceny na rynku produktów mlecznych najprawdopodobniej osiągnęły już swoje minimum. Niemniej trwała poprawa sytuacji cenowej możliwa będzie dopiero wraz ze zmniejszeniem nadpodaży na rynku mleka. W naszej ocenie podwyższony wzrost dostaw mleka utrzyma się przynajmniej do II kw. 2026 r. W przypadku II poł. 2026 r. kluczową rolę odgrywać będą warunki agrometeorologiczne na Półkuli Północnej. Przy założeniu, że warunki te ukształtują się na poziomie średniej wieloletniej, będzie to oznaczało gorsze perspektywy produkcji mleka, oddziałując w kierunku spadku jego podaży.
Realizacja tego scenariusza będzie sprzyjać wzrostowi cen produktów mlecznych i pod koniec III kw. możemy mieć do czynienia z podwyżkami cen skupu mleka w Polsce. W konsekwencji prognozujemy, że na koniec 2026 r. wyniosą one ok. 210 zł/hl oraz 230 zł/hl na koniec 2027 r. Głównymi czynnikami ryzyka dla naszej prognozy są kształtowanie się warunków agrometeorologicznych na głównych rynkach i tempo dostosowania podaży mleka do niższych cen.
Wyższe zbiory owoców, choć nadal lekko poniżej średniej wieloletniej
Zgodnie z wynikowym szacunkiem GUS z 18.12.2025, ubiegłoroczne zbiory owoców wyniosły ok. 4,6 mln t (+9% r/r) i ukształtowały się o ok. 5% poniżej średniej wieloletniej za ostatnie 5 lat. Zbiory owoców z drzew oceniono na ponad 4,2 mln t (+13,5% r/r), podczas gdy zbiory owoców jagodowych na 0,5 mln t (+2% r/r). Łagodna zima z jednej strony sprzyjała utrzymaniu dobrej kondycji drzew owocowych, niemniej z drugiej strony oddziaływała ona w kierunku zwiększenia presji ze strony szkodników i chorób grzybowych. Ze względu na deficyt opadów oraz brak pokrywy śniegowej wegetacja rozpoczęła się w warunkach niedostatecznego uwilgotnienia gleby.
Przymrozki na przełomie kwietnia i maja doprowadziły do lokalnych uszkodzeń kwiatów i zawiązanych już owoców. Od czerwca doszło do wyraźnej poprawy warunków agrometeorologicznych i utrzymały się one do końca zbiorów, pozytywnie wpływając na ich wielkość. W przypadku owoców z drzew, zbiory jabłek oceniono na poziomie ok. 3,8 mln t (+13% r/r), wiśni na ok. 141 tys. t (+28% r/r), śliwek na ok. 117,9 tys. t (+24% r/r), gruszek na ok. 78,7 tys. t (+6% r/r) oraz czereśni na ok. 58,3 tys. ton (+14% r/r). W przypadku owoców jagodowych zbiory truskawek oszacowano na ok. 150,6 tys. t (-5% r/r), porzeczek ogółem na ok. 112,3 tys. t (+12% r/r), malin na ok. 79,1 tys. t (+3% r/r), borówek na ok. 64,7 tys. t (+4%), aronii na ok. 42,7 tys. t (-5% r/r) oraz agrestu na ok. 5,9 tys. t (-10% r/r).
Wysokie ubiegłoroczne zbiory warzyw
Zgodnie z wynikowym szacunkiem GUS, ubiegłoroczne zbiory warzyw gruntowych wyniosły ok. 4,1 mln t (+6% r/r) i ukształtowały się o ok. 4% powyżej średniej wieloletniej za ostatnie 5 lat. Na początku sezonu doszło do opóźnień siewu warzyw z uwagi na niewystarczającą wilgotność gleby oraz niskie temperatury, a ich wschody były osłabione. Od maja doszło do istotnego polepszenia warunków agrometeorologicznych. Dobre warunki utrzymały się do końca sezonu prowadząc do klęski urodzaju, którego wyrazem były tzw. „samozbiory” w wielu gospodarstwach.
Zbiory kapusty oceniane są na ok. 602,7 tys. t (+5% r/r), kalafiorów na ok. 119,8 tys. t (+11% r/r), cebuli na ok. 632,2 tys. t (-6% r/r), marchwi na ok. 611,3 tys. t (+9% r/r), buraków ćwikłowych na ok. 267,5 tys. t (+11% r/r), ogórków na ok. 104,6 tys. t (-7% r/r), pomidorów na ok. 223,0 tys. t (+10%), brokułów na ok. 78,6 tys. t (+2%), pietruszki korzeniowej na ok. 158,4 tys. t (+4%), selerów korzeniowych na ok. 114,7 tys. t. (+15%), kukurydzy cukrowej na 196,2 tys. t (+23%), 158,4 tys. t (+4%), a dyni, kabaczka i cukinii na 477,3 tys. t (+12%). 29 maja GUS opublikuje wstępną ocenę stanu upraw rolnych i ogrodniczych w 2026 r.
Silny spadek dynamiki cen owoców i warzyw
Wyższe od średniej wieloletniej zbiory warzyw doprowadziły do spadku ich cen w ujęciu rocznym, który utrzyma się do I kw. 2026 r. Ze względu na wyższe zbiory niż przed rokiem obserwujemy obecnie także silny spadek dynamiki cen owoców. Od II kw. 2026 r. głównym czynnikiem wpływającym na ceny owoców i warzyw będzie kształtowanie się warunków agrometeorologicznych w przyszłym sezonie w Polsce i wśród ich pozostałych znaczących producentów. Przy założeniu, że warunki agrometeorologiczne w kolejnym sezonie ukształtują się na poziomie średniej wieloletniej prognozujemy, że w II poł. 2026 r. dojdzie do wzrostu dynamiki cen owoców i warzyw.
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję