Przede wszystkim irańskie media informowały o działaniach teherańskiej obrony przeciwlotniczej. Praktycznie w tym samym czasie izraelskie radio donosiło o rezygnacji przewodniczącego irańskiego parlamentu (Mohammad Baqer Qalibaf) z kierowania zespołem negocjacyjnym w rozmowach z Amerykanami (potencjalnie eskalacyjny sygnał).
Na to nałożył się artykuł „WSJ” wskazujący, że liderzy Islamskiej Republiki opublikowali niemal identyczne oświadczenia w mediach społecznościowych, manifestujące jedność oraz poparcie dla najwyższego przywódcy.
Miało to według dziennika pokazać, że mimo napięć Iran pozostaje politycznie spójny na najwyższym szczeblu.
W kontrze do tych stwierdzeń jednak stała pogłębiona analiza NYT, która sugeruje, że ciężko ranny M. Chamenei pełni funkcję koordynatora działań przedstawianych mu przez generałów, a w praktyce to Strażnicy Rewolucji zdominowali proces decyzyjny, marginalizując prezydenta, rząd oraz szefa MSZ.
Jednocześnie, według dziennika, generałowie m.in. zdecydowali o zawieszeniu negocjacji z USA. Dziś, poza analizą przez rynek informacji dotyczących wojny w Zatoce, uwagę inwestorów zwróci kwietniowy odczyt wiodącego indeksu niemieckiej koniunktury.
Podaż pieniądza rośnie najszybciej od COVID-owego policy mix
Z podanych przez NBP danych za marzec wynika, że agregat monetarny M3 wzrósł w tempie 11,5% r/r. To powyżej naszej prognozy 10,9% r/r. To najwyższy odczyt od marca 2021 r., gdy zanikały efekty zastosowanej w 2020 r. ekspansji fiskalno-monetarnej. Ze zmian po stronie aktywów widać, że ekspansja miała miejsce zarówno w wyniku długu rządu, jak i kredytu dla prywatnego sektora niefinansowego.
Tempo tego drugiego przyspieszyło do 6,9% r/r, czyli najwyżej od maja 2020 r. Kredyty dla przedsiębiorstw rosną w tempie 12,4% r/r, a kredyty dla gosp. dom. o 5,3% r/r.
Po stronie pasywów widzimy z kolei dynamiczny przyrost gotówki w obiegu. Rośnie w tempie 15,9% r/r (czyli ponad dwukrotnie przekraczając wzrost nominalnego PKB). Jej relacja do nominalnego PKB podnosi się do 12,0%. To już są poziomy z Włoch i Austrii – krajów znanych z wysokiej skłonności do posiadania gotówki, ale jeszcze nie Japonii (>20% PKB).
Depozyty JST po odsez. rosną ponownie na historyczne maksimum 118,0 mld zł (3,0% PKB). Dane wskazują na tempo rozkręconej koniunktury i prawdopodobnie odzwierciedlają realizację KPO w tym roku.
Krajowa sprzedaż zaskoczyła w górę
Roczna dynamika sprzedaży detalicznej przyspieszyła z 5,0% do 8,7%. To powyżej naszej prognozy, która zakładała stabilizację (4,8% r/r). Po odsezonowaniu wzrost wyniósł +3,3% m/m, z nawiązką poprawiając korektę z lutego (-1,1% m/m). Zaglądając pod maskę, okazuje się, że nie doceniliśmy w naszej prognozie kilku prozaicznych czynników. Istotną część wzrostu agregatu zrobił wzrost sprzedaży paliw.
Najpewniej miał on charakter przezornościowy w reakcji na amerykańsko-izraelski atak na Iran, który wstrząsnął światowym rynkiem energii. Analogicznie sprzedaż paliw wzrosła w lutym i w marcu 2022 r. po rosyjskim ataku na Ukrainę. Sądziliśmy, że to zjawisko nie powtórzy się tym razem wobec braku realizacji obaw w 2022 r. oraz ze względu na fakt, że przezornościowe zakupy paliwa w Polsce to było zachowanie incydentalne na tle pozostałych krajów Unii.
Kolejną niespodzianką była skala wzrostu sprzedaży odzieży i obuwia. Po odsezonowaniu wolumen tej kategorii podniósł się aż o 7,6% m/m. Najwidoczniej wiosenne wyprzedaże rozpoczęły się wcześniej od naszych oczekiwań. Jedyne spadki odnotowała żywność, zapewne z powodu rozłożenia zakupów wielkanocnych na końcowe dni marca i pierwsze dni kwietnia.
Wspominane czynniki miały charakter jednorazowy. Sądzimy, że już w kwietniu należy spodziewać się wyhamowania rocznej dynamiki. Niezależnie od tego zebrane do tej pory dane zamykają pierwszy kwartał tego roku i sugerują solidny wynik spożycia prywatnego w najbliższych rachunkach narodowych. GUS poda szybki szacunek za ten okres dwunastego dnia maja.
Ryzyko fałszywych sygnałów z europejskich PMI
Kwietniowy stan koniunktury w strefie euro mierzony ankietami S&P Global wyraźnie pogorszył się. Agregat łączący produkcję usług oraz przemysłu zanurkował do najniższego poziomu od niespełna półtora roku 48,6 pkt (poprz. 50,7 pkt). Jednocześnie nastąpiła silna dywergencja pomiędzy sektorami. Indeks dla przetwórstwa sięgnął 47-miesięcznych szczytów (52,2 pkt, poprz. 51,6 pkt), a dla usług wyniósł 47,4 pkt (poprz. 50,2 pkt) spadając do 5-letnich minimów. W tym pierwszym przypadku aktywność biznesową wspierały m.in. potencjalne konsekwencje wojny w Zatoce.
Ryzyka zerwanych łańcuchów dostaw oraz wzrostu cen komponentów sprzyjały produkcji na zapas. W przypadku usług spekulujemy, że przedsiębiorstwa powiązane z logistyką, turystyką oraz nieruchomościami mogły najsilniej odczuwać wzrost niepewności oraz gwałtowne podbicie cen paliw bądź nawet perspektywę ich niedoboru. Naszą hipotezę wspiera m.in. odczyt z Australii. W marcu, kiedy obawy o dostępność paliw i związane z tym konsekwencje były w tym kraju największe, PMI dla usług także bardzo gwałtownie spadł. Jednak już „flash” za kwiecień odrobił ok. 2/3 wcześniejszych strat i powrócił ponad poziom 50 pkt (poprz. 46,3).
Wyraźnie w górę przesunęły się wskaźniki cenowe w europejskim PMI. Szczególnie dotyczyło to wzrostu kosztów czynników produkcji. W niewielkim stopniu natomiast podniosły się ceny usług gotowych, co może sugerować przytłumiony efekt szoku surowcowego na agregat. Na impulsy zewnętrze nie reagowało natomiast zatrudnienie – dalej delikatnie rosło w usługach, a malało w przetwórstwie przemysłowym. Oceniamy, że zarówno wysoki PMI dla przemysłu może wysyłać błędne sygnały, jak i załamanie komponentu usługowego przeszacowuje skalę potencjalnego spowolnienia tego sektora (przykład z Australii). Skłaniamy się do scenariusza, że jest znacznie większe prawdopodobieństwo normalizowania się aktywności gospodarczej w kolejnych miesiącach niż pogłębienia tendencji obserwowanych w kwietniu.
Nieodpowiedni moment fixingu na UST
Czwartkową sesję na amerykańskich papierach można ocenić jako remisową. Przed szeregiem negatywnych informacji (szczegóły w I akapicie) dochodowość na środku UST nawet delikatnie spadała, testując wartości poniżej 4,30%. Po potencjalnie eskalacyjnych doniesieniach dotyczących konfliktu w Zatoce środek krzywej poszybował w pobliże 4,35% i zamknięcie wypadło marginalnie poniżej tego poziomu.
Ostatecznie na głównych węzłach amerykańska krzywa przesunęła się w górę o 4, 4 oraz 2 pb. do odpowiednio 3,83% (2Y), 4,34% (10Y) oraz 4,92% (30Y). Niemiecki dług nie reagował na mieszany odczyt PMI (szczegóły w poprzednim akapicie). Nie miał też możliwości ocenić napływających wieczorem doniesień z Bliskiego Wschodu.
Ostatecznie więc zmiana rentowności Bunda na głównych węzłach nie przekroczyła 1 pb. do odpowiednio 2,56% (2Y), 3,01% (10Y) oraz 3,53% (30Y). Sesja w Azji przyniosła delikatne umocnienie Treasuries – dochodowość na środku krzywej spadła o 2 pb. do 4,32%. Podobnie jak w poprzednich dniach zakładamy, że czas nie działa na korzyść bazowego długu. Bez pozytywnych informacji z Zatoki presja na wzrost dochodowości może rosnąć.
To nie był dobry dzień dla długu w regionie
Czwartek przyniósł wyraźne osłabienie CEE FI. Rentowność 10-letnich papierów Czech oraz Węgier wzrosła o 4 oraz 18 pb. do odpowiednio 4,71% oraz 6,18%. W przypadku rodzimych papierów osłabienie także było znaczne.
Warto jednak zauważyć, że gros ruchu został zrealizowany tuż po otwarciu. Jednocześnie kontrakty FRA 9X12 (proxy WIBOR 3m na początku przyszłego roku) przesunęły się o +10 pb. do 4,30%. Opublikowana wysoka dynamika krajowej sprzedaży detalicznej miała marginalny wpływ na wycenę SPW.
Również niewiele do kondycji POLGBs wniosła aukcja sprzedaży długu przez MF. Resort uplasował obligacje serii OK0128, NZ0331, PS0731, DS0436 i NZ0936 za łącznie 8,9 mld zł, przy popycie 11,2 mld zł. Dawało bid-to-cover na poziomie 1,25 (poprz. 1,13, średnio z 10 aukcji 1,47). Biorąc pod uwagę rynkową niepewność aukcję oceniamy neutralnie.
Ostatecznie na głównych węzłach krajowa krzywa przesunęła się w górę o 10, 12 oraz 11 pb. do odpowiednio 4,40% (2Y), 4,98% (5Y) oraz 5,59% (10Y). Warunki zewnętrzne na razie nie sprzyjają umacnianiu się krajowego długu. W rezultacie zakładamy, że notowania w pobliżu wczorajszego zamknięcia pozostają scenariuszem bazowym na SPW.
Lekka aprecjacja amerykańskiej waluty
Bez wieczornych doniesień z Bliskiego Wschodu sesja na bazowym FX zakończyłaby się remisem. Indeks dolara wahał się przez większość czasu blisko środowego zamknięcia. Wieczorny wzrost awersji do ryzyka wsparł DXY o ok. 0,2%. Spowodowało to zejście EURUSD z ok. 1,1700 do 1,1680.
Na pozostałych parach powiązanych z Euro (EURCHF, EURGBP, EURJPY) było wyjątkowo spokojnie.
Pierwsze dzisiejsze kwotowania są spokojne na EURUSD. Tak jak w poprzednich dniach eskalacja wydarzeń na Bliskim Wschodzie może wspierać dolara, ale aprecjacja amerykańskiej waluty nie powinna być wyjątkowo silna wyłączając scenariusz powrotu pełnoskalowych działań militarnych.
Na złotym nadal spokój Krajowa waluta pozostawała odporna zarówno na czynniki zewnętrzne, jak i wewnętrzne.
przez całą sesję poruszał się w pobliżu 4,24. Remisem zakończyły się także kwotowania na EURCZK.
Wieczorny wzrost awersji do ryzyka przy niższej płynności negatywnie natomiast wpłynął na forinta – EURHUF poszybował o 0,7%.
Oceniamy, że analogicznie do poprzednich tygodni to rynek długu będzie amortyzował większość impulsów zewnętrznych. W związku z tym sytuacja złotego powinna pozostać stabilna i scenariuszem bazowym jest handel w zakresie 4,23-4,25
Komentarze
Sortuj według: Najistotniejsze
Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy i rozpocznij dyskusję