Polityka monetarna to całokształt polityki państwa realizowanej w sferze ekonomicznej. Ma najsilniejszy i bezpośredni wpływ na kształtowanie się sytuacji dobrostanu w społeczeństwie lub jego braku. W przypadku Rzeczypospolitej Polskiej polityka monetarna (czy też: polityka pieniężna) realizowana jest przez Narodowy Bank Polski (NBP), czyli państwowy bank centralny. Głównym decydentem w zakresie określania kierunku rozwoju ekonomicznego i ustalania polityki pieniężnej jest Rada Polityki Pieniężnej – organ wchodzący w skład NBP, składający się z dziewięciu członków, dwóch wiceprzewodniczących i przewodniczącego (który jednocześnie jest prezesem NBP), posiadający swe sesje plenarne dwadzieścia cztery razy do roku (dwa razy na miesiąc za wyjątkiem lipca i sierpnia).
Bank centralny posiada wiele sposób kreowania danej polityki pieniężnej. Posiada uprawnienia do decydowania o wysokości stóp procentowych oraz wysokości rezerw bankowych. Dba o odpowiedni poziom inflacji (2,5%) tak, by nie był on ani zbyt niski, ani za wysoki. Dba o odpowiednią podaż pieniądza cotygodniowo sprawdzając, ile pieniądza jest w gospodarce. Po sprawdzeniach Narodowy Bank Polski dodrukowuje pieniądze, co wynika z dwóch powodów. Po pierwsze w ten sposób realizuje wyznaczone przez siebie cele polityki inflacyjnej, po drugie – z przyczyn niezwiązanych w ogóle z polityką liczba pieniądza w rynku minimalnie, lecz regularnie maleje.
W zależności od rodzaju celu polityki pieniężnej wyróżnić możemy wiele strategii jej formowania. Jedną z takich strategii jest prowadzenie przez bank centralny ekspansywnej polityki monetarnej, która zwana jest również polityką miękką. Polega na zwiększaniu podaży pieniądze. Idąc w tym kierunku, bank dokonuje zakupów papierów wartościowych na otwartym rynku. Popularne jest też obniżanie stóp procentowych, które ma zachęcić inwestorów do częstszych inwestycji w państwie.
Rada Prezesów po podwyżce stóp procentowych w czerwcu najprawdopodobniej wstrzyma się z działaniami na lipcowym posiedzeniu. Ponowny wzrost napięcia na linii USA–Iran zwiększył jednak ryzyko kolejnego ruchu w górę we wrześniu.
Inflacja CPI w Polsce spadła w czerwcu do 2,5% r/r wobec 3,1% w maju, kształtując się zgodnie ze wstępnym szacunkiem.
Do spadku inflacji przyczyniła się głównie niższa dynamika cen w kategoriach „żywność i napoje bezalkoholowe” oraz „paliwa i smary do prywatnych środków transportu”.
Eskalacja napięć na linii Stany Zjednoczone–Iran ponownie przyciąga uwagę inwestorów, jednak notowania dolara i euro pozostają zależne także od szeregu innych wydarzeń. Krzysztof Kamiński, analityk rynków finansowych OANDA TMS Brokers, w rozmowie z FXMAG wskazał kluczowe poziomy dla USD/PLN i EUR/USD oraz ocenił, jakie czynniki mogą determinować dalsze ruchy na rynku walutowym.
W ujęciu kwartalnym wycena EURUSD nie uległa istotnej zmianie (-1,5% do ok. 1,14). Podczas minionych trzech miesięcy wydarzyło się jednak relatywnie dużo na bazowym FX. Przede wszystkim przez pierwsze tygodnie kwietnia amerykańska waluta traciła na wartości popychając kurs EURUSD z ok. 1,1550 do 1,1800.
W lipcu Rada Polityki Pieniężnej (RPP) pozostawiła stopy procentowe Narodowego Banku Polskiego (NBP) bez zmian, utrzymując stopę referencyjną na poziomie 3,75%.
Choć decyzja była zgodna z konsensusem rynkowym i naszą prognozą, a komentarz po spotkaniu był neutralny, konferencja prasowa prezesa Glapińskiego miała niezwykle gołębi wydźwięk.
Realne stopy w Polsce spadną? Może mieć to wpływ na notowania złotego. Lipcowa projekcja NBP może zmieniać punkt odniesienia dla złotego z powodu zmiany realnych stóp, choć sama stopa referencyjna pozostaje na poziomie 3,75%. Przy ostatniej inflacji 2,5% r/r bieżąca realna stopa w Polsce wynosi około 1,25 pp. Jeśli jednak porównać tę samą stopę z podniesioną ścieżką CPI z projekcji NECMOD, to realna stopa spadnie. Dla waluty ma to znaczenie, bo rynek równolegle rozważa scenariusz wyższych stóp w USA i strefie euro.
Wczoraj byliśmy świadkami dwóch ważnych wydarzeń, patrząc z perspektywy kursu złotego do dolara.
Po pierwsze Rada Polityki Pieniężnej opublikowała decyzję o wysokości stóp procentowych, natomiast wieczorem w trakcie sesji amerykańskiej, amerykański Fed opublikował zapiski rozmów z ostatniego posiedzenia, czyli popularne minutki FOMC.
Decyzja RPP nie zaskoczyła, dlatego rynek skupił się na analizie centralnej ścieżki inflacji, natomiast w przypadku minutes FOMC rynek doszukiwał się stwierdzeń dotyczacych obaw o inflację i gotowości do podwyżek stóp procentowych. Co z tego wyniknęło?
Obawy związane z trwałością memorandum tliły się już od pierwszych dni po jego podpisaniu. Naprzemienne ataki ze strony USA oraz Iranu miały jednak niewielką skalę, co utrzymywało kruchą stabilność na rynku surowców energetycznych.
W murach Rezerwy Federalnej narasta debata dotycząca sposobu komunikowania w sprawie polityki pieniężnej. Christopher Waller, członek Rady Gubernatorów Fed, zakwestionował postulat przewodniczącego Kevina Warsha dotyczący ograniczenia stosowania „forward guidance”.
Czeski bank centralny znalazł się w niewygodnej sytuacji – jeszcze trzy tygodnie temu podnosił stopy, tłumacząc to koniecznością dalszej walki z inflacją, a dziś dane pokazują, że presja cenowa gaśnie znacznie szybciej, niż ktokolwiek się spodziewał.
Publikowane wczoraj czerwcowe dane z rynku pracy w USA były rozczarowujące. Badanie przedsiębiorstw pokazało przyrost miejsc pracy w sektorze pozarolniczym na poziomie 57 tys. wobec konsensusu ok. 113 tys. Do tego dane za 2 poprzednie miesiące zostały zrewidowane łącznie o przeszło 70 tys. w dół.
Środa upłynęła pod znakiem niższej zmienności na warszawskim parkiecie. Indeks WIG20 przez większość dnia poruszał się w wąskim paśmie odchyleń 3575 – 3595 pkt. Dopiero pod koniec sesji wyrwał się z konsolidacji i powrócił powyżej okrągłego poziomu 3600 pkt.
Dolar ponownie łapie wiatr w żagle i kieruje kurs USD/PLN w stronę przebicia kluczowego poziomu. Najnowsze prognozy Crédit Agricole nie wykluczają dalszego umocnienia amerykańskiej waluty, wskazując na utrzymującą się przewagę czynników wspierających USD. Ekonomiści banku odnieśli się również do perspektyw pary EUR/USD.
Rynki będą uważnie zerkać na przekaz, jaki popłynie dzisiaj wieczorem z FED (godz. 20:00 komunikat i projekcje makro, a godz. 20:30 początek konferencji Kevina Warsha). Zmian w polityce monetarnej nikt nie oczekuje, zatem wszystko będzie koncentrować się na tzw. niuansach.
>> Czytaj także: „Kupując teraz akcje SpaceX, tak naprawdę kupujesz umysł Muska”
Podczas gdy do niedawna inwestorzy koncentrowali uwagę na pozornie realnej podwyżki stóp w Stanach Zjednoczonych w 2026 roku, nieoczekiwanie rynek zaczyna grać inną historię. Na ratunek inwestorom przyszedł spadek cen ropy. Wszystko wskazuje na to, że Donald Trump dogadał się z Iranem i oba kraje będą dążyć do zawieszenia broni i przywrócenia pełnej drożności Cieśniny Ormuz.
Rynek nieruchomości w Wielkiej Brytanii pozostaje w fazie wyraźnego spowolnienia, wynika z najnowszych danych prestiżowej agencji Royal Institution of Chartered Surveyors. Ceny mieszkań utrzymują się na spadkowej ścieżce, jednak sprzedaż trwa najdłużej od 2017 roku. „Sytuacja na rynku w maju pozostawała trudna, choć niektóre wskaźniki sugerują, że ostatnie pogorszenie koniunktury może zaczynać się stabilizować”, przekazano.
Dolar amerykański nie umacniał się tak wyraźnie w stosunku do euro i innych głównych walut od końca marca, kiedy to obserwowaliśmy kulminację ryzyka związanego z konfliktem na Bliskim Wschodzie. Tym razem jednak amerykańska waluta zyskała dzięki zupełnie innemu impulsowi – kluczowym danym z tamtejszej gospodarki, a dokładniej zmianie zatrudnienia.
Od samego początku piątkowej sesji, podaż miała przewagę na warszawskim parkiecie, gdzie WIG20 ostatecznie zakończył dzień na poziomie 3607 pkt. Najsłabszym ogniwem był KGHM, którego notowania spadły o 6,6%. Sprzedający dominowali także na innych europejskich parkietach, gdzie niemiecki DAX spadł o 0,75%, a francuski CAC40 o 0,32%.
Czy stopy procentowe w Polsce zostaną utrzymane na dotychczasowym poziomie? Ostatnie dane przybliżają nas do tej hipotezy, jednak ostateczny werdykt poznamy wtorkowego popołudnia. W tym czasie krajowa waluta pozostaje pod silnym wpływem czynników zewnętrznych. Jest to konsekwencja dynamicznie rozwijającej się sytuacji na Bliskim Wschodzie, skutkującej częstymi zmianami narracji nawet w ciągu jednej sesji.
Inflacja HICP w strefie euro wzrosła w maju do 3,2% r/r z 3,0% w kwietniu. Ceny energii wzrosły o 10,9% r/r, niemal tyle samo co miesiąc wcześniej. Inflacja usług przyspieszyła natomiast do 3,5% r/r z 3,0%, a inflacja bazowa wzrosła do 2,5% r/r z 2,2%.
Narodowy Bank Polski najprawdopodobniej pozostawi dziś stopy procentowe bez zmian trzeci miesiąc z rzędu. Według wszystkich 32 ekonomistów ankietowanych przez Bloomberg Rada Polityki Pieniężnej utrzyma główną stopę procentową na poziomie 3,75%.
Kolejny zwrot akcji na Bliskim Wschodzie – USA znów uderza w cele w Iranie, a rynkowa niepewność ponownie daje się we znaki. Na notowaniach głównej pary walutowej świata jest stabilnie, ale ceny ropy naftowej wzrosły o blisko 2%. Złoty nadal mocny, mimo wzrostu napięcia w geopolityce.
Wokół globalnych rynków finansowych zaciska się jastrzębia pętla, a inwestorzy muszą zweryfikować swoje dotychczasowe strategie. Opublikowane zapiski z ostatniego posiedzenia amerykańskiego Fed obdarły rynki ze złudzeń – era taniego pieniądza nie wróci, a bankierzy centralni zamiast obniżek stóp procentowych zaczynają otwarcie rozważać ich podwyżki.
Opublikowane dziś dane dot. sprzedaży detalicznej okazały się niemiłym zaskoczeniem, wykazując spadek dynamiki wzrostu z 8,7% w marcu do 1,3% w kwietniu. Tak dużą rozbieżność w dużej mierze można tłumaczyć efektami kalendarzowymi, w tym datą świąt Wielkanocnych (5 kwietnia w tym roku, 20 kwietnia w ubiegłym), która przesunęła część wydatków, zwłaszcza w zakresie żywności, na marzec.
Biały Dom kontynuuje kampanię nacisku na Bank Japonii w celu zaostrzenia polityki pieniężnej w tym kraju. Jak informuje Reuters, apel do władz BOJ skierował sekretarz skarbu Stanów Zjednoczonych, Scott Bessent. „Jestem przekonany, że będą mieli świetną politykę pieniężną”, przekazał, sugerując konieczność podwyżki stóp procentowych w Japonii w czerwcu.
Amerykanie po raz kolejny postanowili w panice ratować coś, do czego sami doprowadzili. Po raz trzeci pozwolono Rosji eksportować ropę naftową bez sankcji. W tym tempie faktycznie mogą „rozwiązać” problem rosyjskiej inwazji na Ukrainę, choć zapewne Inaczej, niż myśleliśmy. W tle inflacja bazowa w Polsce uspokaja rynek.
Dolar australijski traci impet i staje się polem rynkowej bitwy. Choć Bank Rezerwy Australii (RBA) właśnie podniósł stopy procentowe do poziomu 4,35, jastrzębi ruch nie wywołał euforii. Krajobraz makroekonomiczny ulega gwałtownej zmianie - inwestorzy masowo zamykają długie pozycje, a nad wyraz skomplikowana sytuacja geopolityczna i wewnętrzne problemy podatkowe spychają walutę w stronę technicznej defensywy.
Świat finansów obserwuje wybór nowego szefa Fed ze sporym niepokojem. Kevin Warsh, kluczowa postać nadchodzącej ery w amerykańskim banku centralnym, stawia wszystko na jedną kartę. Warsh wierzy, że sztuczna inteligencja wywoła bezprecedensowy skok produktywności, otwierając drogę do głębokich cięć stóp procentowych. Koledzy z Fed ostrzegają jednak, że to bardzo ryzykowna gra.
Zakończyło się pierwsze spotkanie amerykańskiego przywódcy z jego chińskim odpowiednikiem. Żadna ze stron dotychczas nie ujawniła szczegółów tych rozmów. Druga tura negocjacji prawdopodobnie odbędzie się jutro (BBC, tutaj). Pojawiły się natomiast pierwsze komentarze po spotkaniu Xi Jinpinga z przedstawicielami wiodących przedsiębiorstw zza Oceanu.
O godzinie 11:00 opublikowany zostanie drugie wyliczenie PKB w strefie euro w 1Q 2026. Pierwszy szacunek pokazał spowolnienie jego dynamiki do 0,1% kw/kw z 0,2% kw/kw w 4Q 2026 (po odsezonowaniu). W 1Q wpływ wojny w Zatoce Perskiej na europejską gospodarkę był ograniczony. Uwaga przenosi się na kolejne kwartały, a przedłużające się zablokowanie cieśniny Ormuz pogarsza oczekiwania.
W środę krajowe blue chipy przerwały serię siedmiu spadkowych sesji z rzędu, przy czym skala i styl wzrostów nie były wspierające dla „byków”. Chociaż w trakcie dnia WIG20 zyskiwał nawet ponad 0,7%, to po otwarciu handlu za oceanem całe zyski zostały zniwelowane i duże spółki rzutem na taśmę przed zamknięciem wyszły na minimalne plusy.
Od kilku tygodni w zasadzie nic nie jest w stanie zmącić rynkowych nastrojów. Choć do rozwiązania konfliktu na Bliskim Wschodzie daleka droga, wpływ na notowania jest coraz mniejszy. Najwięcej optymizmu jest na Wall Street, gdzie wiodącym tematem jest sztuczna inteligencja. Czy Super Środa będzie w stanie zmącić te nastroje?
Utrzymuje się impas w komunikacji na linii USA-Iran w sprawie zakończenia wojny i odblokowania Cieśniny Ormuz. Dziś rano ropa naftowa Brent kosztuje ponad US$110 za baryłkę, wczorajszy szczyt wynosił US$109, a gaz ziemny (TTF 1M) prawie €45 za MWh, wczoraj w ciągu dnia ceny zbliżyły się do €46. Według Bloomberga wczoraj przez Cieśninę Ormuz przepłynęły tylko 4 statki.
Na rynku jesteśmy świadkami odpływu kapitału z obligacji. Na razie czekamy, gdzie przekierowane zostaną środki. Jutro nie tylko decyzja FED, ale też głosowanie w sprawie nowego prezesa tej instytucji. Rekordowy pesymizm w Wielkiej Brytanii.
Biorąc pod uwagę niepewność dotyczącą wojny w Iranie, nie jest to najlepszy moment, by Fed się do czegoś zobowiązywał. Jesteśmy przekonani, że podczas swojego kwietniowego posiedzenia nie zmieni wysokości stóp procentowych.
Perspektywa znalezienia porozumienia z Iranem, które doprowadziłoby do przywrócenia ruchu w Cieśninie Ormuz, wygląda na coraz bardziej odległą.
USA zdają się być coraz bardziej zagubione, nie mając pomysłu na dalsze scenariusze. Jedna z tez, że dalsza blokada irańskich portów po kilku tygodniach zaczęłaby przynosić efekty, bo mocniej uderzy w irański przemysł naftowy, jest kompletnie absurdalna.
W reakcji na konflikt na Bliskim Wschodzie między Izraelem i USA a Iranem rynki finansowe zmieniły oczekiwania w kierunku wyższych stóp procentowych głównych banków centralnych.
W dniach 13-17 kwietnia w Waszyngtonie odbyła się wiosenna runda spotkań MFW i Banku Światowego oraz konferencja Instytutu Finansów Międzynarodowych (IIF). W tym raporcie przedstawiamy główne tematy dyskusji i kluczowe wnioski dla światowej i europejskiej gospodarki.
Wynagrodzenia w przedsiębiorstwach dalej rosną. W tym tempie w ciągu roku średnia krajowa przekroczy okrągłą barierę 10 000 zł. W przyszłym tygodniu ostatnie posiedzenie z Jerome'em Powellem, ale sam proces wyłaniania następcy napotyka problemy. Inflacja w Kanadzie nie rośnie tak mocno, jak się obawiano.
Wtorkowa publikacja danych z brytyjskiego rynku pracy przyniosła zaskakujące wyniki po obu stronach barykady. Stopa bezrobocia ILO za trzy miesiące do lutego spadła do 4,9 procent, wyraźnie poniżej oczekiwań rynkowych na poziomie 5,2 procent, co na pierwszy rzut oka sugeruje odporność rynku pracy.
Początek tygodnia na rynkach finansowych upłynął pod znakiem wzrostu awersji do ryzyka, wywołanego ponowną eskalacją napięć na Bliskim Wschodzie. Zamknięcie cieśniny Ormuz przez Iran oraz niepewność wokół negocjacji USA–Iran podbiły ceny ropy i pogorszyły nastroje inwestycyjne na rynkach akcji.
W połowie marca opublikowaliśmy raport z trzema scenariuszami rozwoju sytuacji w gospodarce, uzależnionymi od tego jak długotrwały i poważny okaże się szok surowcowy wywołany wojną w Iranie.
Analitycy zastanawiają się, jak w kontekście obecnych zawirowań geopolitycznych zachowywać będzie się kurs dolara. Zdaniem jednego z większych banków, „słabość dolara będzie trwać w 2026 roku”.
Wojna na Bliskim Wschodzie pokazuje, że złoto nie zawsze zachowuje się tak, jak oczekują inwestorzy. Choć napięcia geopolityczne zazwyczaj wspierały ceny tego kruszcu, tym razem dzieje się odwrotnie. Jeszcze wczoraj, po tym jak Donald Trump zasugerował możliwość eskalacji i bardziej intensywnych bombardowań Iranu, cena złota spadła o 0,5 proc.
Kurs euro do dolara „oczekuje” na decyzje Europejskiego Banku Centralnego i Rezerwy Federalnej w sprawie stóp procentowych. Przed decydentami nie lada wyzwanie. Przedłużająca się wojna na Bliskim Wschodzie nadal eskaluje, co potwierdził najnowszy wpis Donalda Trumpa.
Pierwsza sesja nowego kwartału upłynęła pod znakiem utrzymania pozytywnych nastrojów inwestycyjnych, wspieranych przez rosnące nadzieje rynkowe na deeskalację konfliktu na Bliskim Wschodzie. Impulsem były sygnały napływające z USA, wskazujące na możliwość zakończenia działań zbrojnych wymierzonych w Iran w perspektywie kilku tygodni.
Wczoraj poznaliśmy dwa ważne odczyty inflacji konsumenckiej. Nie jest aż tak źle, jak sądzono, ale wpływ wojny w Zatoce Perskiej na ceny jest olbrzymi. W samym konflikcie rynki zobaczyły sygnały możliwego wygaszania. Czy słusznie? Nie wiadomo, ale zarówno ropa, jak i dolar były wczoraj w odwrocie.
Według wstępnych danych inflacja CPI wzrosła w marcu do 3,0% r/r z 2,1% r/r miesiąc wcześniej. Ze względu na silny wzrost cen paliw po wybuchu konfliktu na Bliskim Wschodzie taki ruch był oczekiwany, choć okazał się nieco słabszy zarówno od naszej prognozy (3,2% r/r), jak i od konsensusu ankiety Parkietu (3,3% r/r).
Weszliśmy w okres publikacji wskaźników inflacji za pierwszy miesiąc wojny w Zatoce Perskiej. Widać jej wpływ, ale nie można mówić o powodach do paniki. W tle znów zyskuje dolar amerykański, a oczekujący na wybory forint ma za sobą solidne umocnienie w ostatnich dniach.
Rozpoczynający się tydzień podobnie jak poprzednie, będzie zdominowany przez doniesienia z Zatoki Perskiej. Nieco w tle poznamy szereg potencjalnie istotnych publikacji makro. Jeśli chodzi o krajową gospodarkę to we wtorek GUS przedstawi szybki szacunek inflacji CPI w marcu. Odczyt pozwoli ocenić pierwszy wpływ na ceny szoku w cenach surowców energetycznych po wybuchu wojny w Zatoce Perskiej.
Piątkowy handel upływał w otoczeniu większej awersji do ryzyka, głownie z uwagi na malejące szanse na zakończenie wojny na Bliskim Wschodzie w najbliższych tygodnia. Kupującym nie pomaga runda sprzecznych komunikatów ze stron konfliktu.
Wystąpienie Christine Lagarde z 25 marca pokazuje, że Europejski Bank Centralny znów musi mierzyć się z szokiem, którego skali nie da się dziś wiarygodnie oszacować. Jeszcze niedawno gospodarka strefy euro kończyła rok z przyzwoitym wynikiem, a inflacja w lutym wynosiła 1,9 proc.
Złoty w ubiegłym tygodniu nie zmienił się wobec euro, a umocnił względem dolara. Kurs EURPLN pozostał w pobliżu 4,2750, a USDPLN spadł do 3,6950. Na rynkach bazowych EURUSD wzrósł do 1,1570.
Konflikt na Bliskim Wschodzie znalazł się w takim momencie, że albo idziemy w wyraźną eskalację ze scenariuszem nasilenia bombardowań Iranu z konsekwencjami odwetu na krajach ościennych i wciągnięcia ich do otwartego konfliktu, oraz lądowaniem marines na irańskiej ziemi za kilkanaście dni, albo mamy moment, kiedy rozsądnym rozwiązaniem będzie deeskalacja
W USA zaczynają się dyskusje na temat podwyżek stóp procentowych. Rynki reagują natychmiast: złoto jest w odwrocie, a dolar znów zyskuje na wartości. W tle Polska po raz kolejny przetrwała przegląd ratingu, ale problemy pozostają w mocy.
GPW została dziś ponownie zaatakowana przez byki. W efekcie sporo spółek mocno krwawiło. Wiele wskazuje na to, że polski rynek pozostaje pod mocnym wpływem sytuacji geopolitycznej i polityki FED. Które akcje spadły najmocniej, a które poradziły sobie całkiem dobrze?
Decyzje Rezerwy Federalnej i Banku Japonii tworzą obecnie układ, który w średnim terminie nadal sprzyja utrzymaniu wysokiego kursu USD/JPY, choć jednocześnie zwiększa ryzyko gwałtownych wahań. Fed pozostawił stopy procentowe bez zmian w przedziale 3,5–3,75% i wyraźnie dał do zrozumienia, że nie spieszy się z luzowaniem polityki pieniężnej.
Jeszcze kilka tygodni temu perspektywy polityki monetarnej sugerowały dalszy wzrost pary EURUSD i jej zadomowienie się na dłużej powyżej poziomu 1,20. Obecnie sytuacja wygląda zgoła odmiennie.
Wojna w Iranie tworzy szczególnie trudne otoczenie dla oficjeli ośmiu banków centralnych G10, którzy decydują o stopach procentowych w tym tygodniu.
Po wczorajszym ponownym wzroście cen ropy (cena gatunku crude zatrzymała się równo na okrągłym poziomie 100 USD), dziś nad ranem mają miejsce lekkie spadki, co otwiera drogę do przynajmniej częściowego wzrostowego odreagowania rynku akcji.
Rynek mógł tylko na krótko złapać oddech, bowiem środa ponownie przyniosła wzrost awersji do ryzyka. Powyższe było widoczne zarówno w spadających notowaniach głównych indeksów akcyjnych, jak również w aprecjacji dolara amerykańskiego oraz ponownym wzroście rentowności obligacji skarbowych, które tym samym zniosły wtorkowe pozytywne ruchy.
W nadchodzącym tygodniu rynki będą musiały wycenić aż sześć posiedzeń największych banków centralnych świata. Co więcej, na Bliskim Wschodzie nadal trwa wojna, która już znacząco wpłynęła na ceny ropy. S&P 500 skończył ubiegły tydzień poniżej kluczowego poziomu, a w piątek dojdzie do rozliczenia opcji i kontraktów w tzw. Dniu Trzech Wiedźm.
Wojna USA-Iran, która wybuchła na początku tego miesiąca i związana z nią całkowita blokada cieśniny Ormuz to nadal największy problem dla światowych rynków. Przez wspomniany akwen przepływa 20 mln baryłek ropy naftowej dziennie, co stanowi zarazem 20% globalnej podaży tego surowca. Odcięcie szlaku już dławi łańcuchy dostaw, a w skrajnym scenariuszu może wywindować cenę czarnego złota do horrendalnych poziomów.
Czwartkowy wieczór przyniósł podbicie cen ropy na fali doniesień o irańskich atakach odwetowych w ZEA i Bahrajnie, zwłaszcza, że celem były też instalacje przemysłowe. Wciąż zamknięta pozostaje cieśnina Ormuz, choć w mediach pojawiają się naciski ze strony Chin, aby irańskie władze nieco "poluzowały" swoje działania.
Wczorajsza decyzja RPP o redukcji stopy referencyjnej do 3,75% wpisuje się w wyraźnie gołębią narrację banku centralnego: inflacja w Polsce po gwałtownym spadku ustabilizowała się w pobliżu celu NBP (ostatni odczyt 2,2% r/r), a marcowy Raport o inflacji pokazuje, że od lipca 2025 r. CPI utrzymuje się w okolicach 2,5%.
Kurs euro znalazł się pod presją w obliczu nowej wojny na Bliskim Wschodzie i rosnących cen energii w Europie. Narodowy Bank Polski zaskoczył obniżką stóp procentowych ignorując tym samym ogólnoświatową zmienność. Co to oznacza dla notowań EUR/USD i EUR/PLN?
Euro jest obecnie najdroższe od kwietnia zeszłego roku. Poznamy dzisiaj decyzję RPP w sprawie stóp procentowych, ale wygląda na to, że wbrew jeszcze zeszłotygodniowym oczekiwaniom obniżka wcale nie jest taka pewna. W tle dalsze, choć spowalniające, wzrosty cen ropy
USA i Izrael wyeliminowały irańskiego przywódcę, a wstrzymanie żeglugi przez cieśninę Ormuz może mieć daleko idące konsekwencje gospodarcze. Na rynku obserwujemy ucieczkę do bezpiecznych przystani – korzysta na niej dolar amerykański, który umacnia się do euro o blisko 1%.
Eskalujące ataki na Bliskim Wschodzie zwiększają niepewność gospodarczą oraz podbijają ceny na międzynarodowych rynkach ropy naftowej i gazu ziemnego. Wzrosty cen na początku tygodnia wydają się umiarkowane, ale ryzyko negatywnych skutków gospodarczych będzie rosło wraz z wydłużaniem się działań zbrojnych. Naszym zdaniem nie powinny one odwieść Rady Polityki Pieniężnej od obniżki stóp procentowych o 25 pb w tym tygodniu.
Dolar lekko się cofa na szerokim rynku, rynki akcji zaliczyły korektę po świetnych wynikach NVIDIA ze środy wieczorem, na ropie mocno buja, a popyt lekko podbija notowania kruszców - taki jest bilans rynków w piątek rano, a także w w ostatnich godzinach. Na co zwrócić uwagę?
Amerykańska waluta cofa się w środę na szerokim rynku, wraz z poprawą nastrojów na rynkach akcji. Wczoraj pojawili się kupujący na przecenionych spółkach technologicznych na Wall Street po tym jak akceleratorem stała się informacja o dużej umowie pomiędzy Meta, a AMD, ale i też widać było "pozycjonowanie" się rynku przed dzisiejszymi danymi finansowymi od NVIDIA, które napłyną wieczorem po sesji.
Po nominacji Kevina Warsha na nowego prezesa FED spadają szanse na obniżki stóp procentowych w USA. Węgrzy, mimo ciążącego na tym kraju widma konfliktu z UE o przepisy, obniżają stopy procentowe. Z kolei Chiny nie zmieniają kosztu pieniądza.
Po dynamicznych wzrostach z początku roku rynek złota wszedł w fazę konsolidacji. Zdaniem ekspertów jest to naturalny etap w długoterminowym cyklu wzrostowym, który napędzają napięcia geopolityczne, polityka banków centralnych oraz rosnące zainteresowanie inwestorów na rynkach azjatyckich.
Narodowy Bank Węgier (MNB) długo wykazywał się ostrożnością, a momentami nawet jastrzębiością w komunikatach. Ostatnie spadki inflacji, brak oczekiwań znacznego luzowania fiskalnego przed kwietniowymi wyborami oraz siła forinta wskazują jednak, że czas na pierwsze od września 2024 r. cięcie stóp procentowych.
Sprzedaż detaliczna w cenach stałych wzrosła w styczniu o 4,4% r/r wobec wzrostu o 5,3% r/r miesiąc wcześniej. To wynik nieco lepszy niż konsensus rynkowy oraz nasz szacunek.
Najważniejszym wydarzeniem w tym tygodniu będzie zaplanowana na piątek publikacja danych o styczniowej inflacji w Polsce, która zmniejszyła się w naszej ocenie do 1,9% r/r wobec 2,4% w grudniu.
Polski złoty przetrwał ubiegły tydzień zaskakująco spokojnie. Zgoła inaczej mogą wyglądać najbliższe dni. Już w piątek czekają nas interesujące odczyty, które mogą wywołać presję na notowaniach EUR/PLN. Zdaniem ekspertów dane o inflacji pozwolą złotemu na umocnienie. Co może wydarzyć się w nadchodzących godzinach? Sprawdzamy zagrożenia i możliwości, przed którymi stoi polski złoty.
Rekordowe wyceny giełdowe i jednocześnie fatalne dane z rynku pracy. To mieszanka, która w przeszłości nie raz kończyła się recesją. David Rosenberg ostrzega, że stoimy przed ogromną bańką cenową.
Kurs euro do dolara w poniedziałek 29 września zwyżkuje o 0,16%. Czy wkrótce za jedno euro trzeba będzie zapłacić jeszcze więcej? Oto prognozy analityków dla EUR/USD i EUR/PLN.
Tego dawno nie było. Spadki cen mieszkań, w czym prym wiedzie Warszawa. Liczba zawartych transakcji zniżkuje. Deweloperzy mieszkaniowi dostosowują się do funkcjonującego otoczenia gospodarczego. Ale oznak poważnego zakłopotania wśród nich nie widać.
Wczorajsza sesja na rynku walutowym była dla kursu euro niejednoznaczna. EUR/PLN nieznacznie się osunął, ale już EUR/USD poszedł w górę. Jakich zmian można więc spodziewać się w najbliższej przyszłości? Jakie kwestie mogą okazać się decydujące? Analitycy zwracają uwagę na kilka czynników.
1 października ruszy oferta skierowana do detalu, która obejmie listy zastawne PKO Banku Hipotecznego. Jest ona skrojona na 1 mln zł, choć może zostać podwyższona do 1,2 mld zł. Papiery dają 5% odsetek rocznie w pierwszym okresie. Cechuje je dużo wyższe bezpieczeństwo niż obligacji skarbowych rządu polskiego.
Kurs dolara do złotego w piątek 26 września znów leci w dół. Czy USD/PLN spadnie do poziomu 3,50 lub nawet 3,40 PLN? Na to pytanie w rozmowie z FXMAG odpowiedział Marcin Kiepas, analityk Tickmill Europe.
W momentach niepewności inwestorzy zwykle uciekają do obligacji. Ale co, jeśli to właśnie rynek długu zaczyna budzić niepokój?
Gotówka jest atrakcyjna, niezawodna i niezbędna dla bezpieczeństwa systemu płatności w przypadku kryzysu, uważa Europejski Bank Centralny. Instytucja wręcz zachęca do trzymania gotówki przez gospodarstwa domowe na wypadek sytuacji awaryjnych. “Gotówka jest kluczowym elementem gotowości na wypadek kryzysu”, uważają ekonomiści z EBC, a “jej ukryte korzyści społeczne mogą być większe niż tradycyjnie szacowano”
Główne indeksy giełdowe w USA zakończyły wtorkową sesję na minusie, przerywając trwającą trzy dni serię rekordowych zamknięć. Inwestorzy zareagowali tym samym na powściągliwy ton wypowiedzi prezesa Rezerwy Federalnej Jerome’a Powella w kwestii przyszłych obniżek stóp procentowych.
