FED, czyli System Rezerwy Federalnej (ang. Federal Reserve System) to bank centralnych Stanów Zjednoczonych. Najbliższym polskim publicznym podmiotem instytucjonalnym, który mógłby ewentualnie być porównany pod względem funkcji i kompetencji, jest Narodowy Bank Polski. System Rezerwy Federalnej w Stanach Zjednoczonych powstał już w 1913 roku, chociaż jego kształt i funkcjonowanie było wielokrotnie przedmiotem dyskusji i nowych aktów prawnych. FED zobligowany jest do realizacji wyznaczonych mu celów, takich jak dążenie do stabilność cen na rynku, do maksymalnego poziomu zatrudnienia i zapewniania długoterminowych stóp procentowych. Bardzo duże znaczenie ma polityka FED w ramach dążenia do osiągania wysokiego poziomu rozwoju gospodarczego.
Zadania FED są następujące: nadzór nad bankami, prowadzenie polityki monetarnej państwa, wprowadzanie do obiegu państwowego gotówki i bilonu dolara, kontrolę nad wyemitowaną gotówką oraz nad bilansem płatniczym (w tym stosunkiem pomiędzy eksportem a importem państwa) i wiele innych. Rezerwa federalna posiada również aktywa dewizowe, które w przypadku kryzysów wprowadzane są do rynku na zasadzie sztucznej interwencji. Podmiotem, który w zakresie prowadzenia polityki pieniężnej w Stanach Zjednoczonych współdziała z Systemem Rezerw Federalnych jest FOMC, czyli Federalny Komitet do spraw Operacji Otwartego Rynku (ang. Federal Open Market Comittee). Pod względem kompetencyjnym można ten organ poniekąd porównać do działającej przy Narodowym Banku Polskim Rady Polityki Pieniężnej (RPP). FOMC odpowiada za operacje otwartego rynku i kształtowanie polityki pieniężnej (w tym ustalanie poziomu inflacji/deflacji).
Polityka monetarna zarówno amerykańskiego banku centralnego, jak i FOMC, oczywiście bezpośrednio wpływa na kurs dolara, na co dowodów nie trzeba szukać zbyt długo. Głównym zabiegiem powyższych instytucji, który wpływa na kursy, jest ustalanie bieżących wysokości stóp procentowych. Przykładowo, ostatnio FED zdecydował się już po raz trzeci na podwyżkę stóp procentowych (nie licząc najświeższych danych z lutego, gdzie stopy procentowe nie zostały podniesione, ale też nie zostały obniżone). Eksperci zgodnie uważają, że przynajmniej krótkoterminowo działanie to spowoduje podwyższenie kursu dolara. Na zakończenie warto wspomnieć, kto jest szefem tak poważnej instytucji amerykańskiej, jak FED. Szefem FED przez wiele lat była Janet Yellen, która od lutego 2018 roku nie pracuje już na tym stanowisku. Zastąpił ją Jerome Powell, również znany i doświadczony ekonomista, co Yellen.
Nowy tydzień rozpoczynamy gwałtowną reakcją notowań surowców energetycznych na kolejne TACO. Prezydent Stanów Zjednoczonych wstrzymał prawie dwutygodniową serię ataków na Iran, co wywołało spadki cen ropy. Deeskalacyjne wieści mają jednak umiarkowany wpływ na forex. Powodem są ważne publikacje, które poznamy w drugiej części tygodnia.
Efekt TACO Trumpa w sprawie Iranu jest w poniedziałek widoczny, ale rynki zastanawiają się jak długo to potrwa.
Prezydent USA zdecydował o wstrzymaniu ataków, co teoretycznie otwiera drogę do dyplomatycznych rozwiązań, ale USA nie kupią sobie przez to czasu.
Ich pozycja w tym konflikcie jest coraz słabsza i to Teheran kontroluje tzw. drabinę eskalacyjną, co pokazały ataki jemeńskich Houtich w Cieśninie Bab al-Mandab w zeszłym tygodniu.
Na dzisiejszym otwarciu cena baryłki ropy Brent spadła o 10 USD. Powodem jest kolejna próba przejścia do negocjacji. W tle indeksy koniunktury, które generalnie pokazują wzrost optymizmu na rynkach – czekających teraz na środową decyzję FED.
Początek tygodnia przynosi wyraźną zmianę układu sił na rynku walutowym, gdzie amerykański dolar znalazł się pod presją zmiany nastawienia inwestorów w związku z wyraźnym spadkiem cen surowców energetycznych.
Po kilkunastu dniach silnego napięcia na Bliskim Wschodzie inwestorzy dostrzegli przestrzeń do dyplomatycznego przełomu po tym, jak Stany Zjednoczone już drugą noc z rzędu wstrzymały naloty na cele w Iranie.
W tym tygodniu kluczowym czynnikiem wpływającym na sytuację na rynkach będzie przebieg konfliktu na Bliskim Wschodzie. W trakcie weekendu intensywność tego konfliktu wyraźnie spadła.
Sygnalizuje to wzrost prawdopodobieństwa deeskalacji po wyraźnym zaostrzeniu sytuacji w ostatnich dwóch tygodniach, w których odnotowano kolejne ataki na infrastrukturę oraz statki handlowe w regionie, a wypowiedzi prezydenta D. Trumpa sygnalizowały wzrost prawdopodobieństwa przeprowadzenia zakrojonej na szeroką skalę operacji wojskowej.
W skali ubiegłego tygodnia złoty umocnił się wobec euro o ok. 2 gr, lecz osłabił marginalnie wobec dolara. Kurs EURPLN spadł w pobliże 4,3150, natomiast USDPLN podszedłw okolice 3,79. Umocnienie dolara na bazowych rynkach FX przełożyło się na spadek EURUSD w pobliże 1,1370.
Eskalacja konfliktu na Bliskim Wschodzie zwiększyła zainteresowanie siłą dolara, jednak za notowaniami amerykańskiej waluty stoją także inne czynniki. Maciej Przygórzewski, główny ekspert walutowy Currency One, w rozmowie z FXMAG wskazał najważniejsze impulsy wpływające na pary walutowe USD/PLN oraz EUR/USD.
Globalne rynki akcji mają za sobą trudny tydzień, w którym na pierwszym planie grały eskalacja konfliktu na Bliskim Wschodzie, wyniki technologicznych gigantów i obawy przed inflacją budowane na wzroście cen paliw, które przekładały się na wzrost rentowności długu.
Ropa coraz droższa, ale dolar czeka... Rynki zaczynają wyceniać ryzyko związane z zablokowaniem kolejnej istotnej dla globalnego transportu Cieśniny Bab al-Mandab, po ataku jemeńskich Houti na saudyjskie statki (ich wcześniejsze groźby zaczynają być realizowane, co ma związek z dalszą eskalacją walk pomiędzy USA, a Iranem).
Po zejściu ceny kruszcu na przełomie czerwca do 3943 USD/troz, poziomu najniższego w tym roku, rynek zanotował przejściowe odbicie.
Dzięki słabszym od oczekiwań danym z amerykańskiego rynku pracy, a także spadkom indeksu USD oraz rentowności amerykańskich 2-letnich obligacji skarbowych, złoto zdrożało 6 lipca do 4,2 tys. USD/troz.
W minionym tygodniu uwaga koncentrowała się na Stanach Zjednoczonych i to nie tylko za sprawą zakończonych już rozgrywek o tytuł mistrza świata w piłce nożnej.
Kluczowe wnioski?
Ropa ponownie podrożała po tym, jak na Bliskim Wschodzie dalej jest niespokojnie, a USA i Iran prowadzą militarne działania.
Jednocześnie nie brak spekulacji, że administracja USA może poszerzyć zakres prowadzonych operacji (dzisiaj pisze o tym Washington Post), co teoretycznie może prowadzić do dalszych wzrostów cen ropy. Baryłka WTI była dzisiaj notowana przy 84,50 USD, podczas kiedy Brent sięgnęła poziomu 91 USD.
Inflacja CPI w Polsce spadła w czerwcu do 2,5% r/r wobec 3,1% w maju, kształtując się zgodnie ze wstępnym szacunkiem.
Do spadku inflacji przyczyniła się głównie niższa dynamika cen w kategoriach „żywność i napoje bezalkoholowe” oraz „paliwa i smary do prywatnych środków transportu”.
Złoty w ubiegłym tygodniu osłabił się wobec euro i dolara, odpowiednio w pobliże 4,3350 na EURPLN oraz 3,79 na USDPLN.
Na bazowych rynkach FX dolar był marginalnie słabszy, a kurs EURUSD wzrósł w okolice 1,1440.
Kruchy czerwcowy rozejm między USA a Iranem przeszedł do historii, wywołując skok cen ropy naftowej.
Jednocześnie napływające z USA skrajne dane makroekonomiczne – niespodziewany niższy odczyt inflacji CPI od prognozowanej oraz czwartkowy, potężny wystrzał indeksu Philadelphia Fed do 41,4 pkt. – wywołały olbrzymią zmienność na rynku walutowym i rynku złota.
Piątkowy handel na rynku dolara wypada mieszanie (lekko tracą dolar australijski, korona szwedzka i funt, a mocniej zyskują dolar nowozelandzki, korona norweska i frank). Rynek walut jest w zawieszeniu i nerwowo zerka na to, co dzieje się na rynkach akcji - tu mamy perspektywę kontynuacji wyraźnej wyprzedaży z wczoraj, co sugeruje słaby przebieg handlu w Azji i Europie, oraz wyraźne spadki kontraktów przed handlem na Wall Street.
W czwartek złoty osłabił się wobec euro i dolara, odpowiednio w okolice 4,33 na EURPLN oraz 3,7850 na USDPLN.
Na bazowych rynkach FX dolar nieco się umocnił, co przełożyło się na spadek kursu EURUSD w pobliże 1,1440.
W ujęciu kwartalnym wycena EURUSD nie uległa istotnej zmianie (-1,5% do ok. 1,14). Podczas minionych trzech miesięcy wydarzyło się jednak relatywnie dużo na bazowym FX. Przede wszystkim przez pierwsze tygodnie kwietnia amerykańska waluta traciła na wartości popychając kurs EURUSD z ok. 1,1550 do 1,1800.
Ostatnie tygodnie przyniosły mocne przetasowania na parach EUR/USD i EUR/PLN, stawiając euro w roli lidera. Czy to trwały trend, czy jedynie chwilowa anomalia przed brutalnym powrotem USD do gry? Wszystko zależy od kilku kluczowych czynników, czyli geopolityki i decyzji banków centralnych w Europie i za Atlantykiem.
Amerykański dolar znów w odwrocie, po tym jak rynki przestały wierzyć w drugą podwyżkę stóp procentowych w przyszłym roku. Kanada nie zmienia stóp procentowych, a Chiny rozwijają się wyjątkowo wolno, jak na Chiny, ale wyjątkowo szybko, jak na duże gospodarki.
O ile środa przyniosła cofnięcie amerykańskiego dolara, to czwartek wypada mieszanie.
Nadal dobrze radzi sobie dolar nowozelandzki, gdzie widać echa zeszłotygodniowej podwyżki stóp przez RBNZ.
Reszta utrzymuje się w zasadzie wokół poziomów z wczorajszego wieczora, nieco mocniej tracą korony skandynawskie i frank, chociaż zmiany nie przekraczają 0,25 proc.
Niezależność Rezerwy Federalnej ponownie znalazła się w centrum uwagi rynków po wypowiedziach przewodniczącego Fed, Kevina Warsha, dotyczących relacji z Donaldem Trumpem. Inwestorzy obserwują sytuację, która może mieć wpływ na przyszły kierunek polityki pieniężnej amerykańskiego banku centralnego oraz notowania dolara.
Amerykański rynek dostał w ciągu dwóch dni dokładnie to, na co liczyli inwestorzy. Najpierw inflacja konsumencka CPI okazała się niższa od oczekiwań, a dziś podobnie zaskoczył wskaźnik PPI. Jeszcze ważniejsze od samych liczb jest jednak to, co one oznaczają. Presja inflacyjna nie znika, ale również nie przyspiesza w tempie, którego obawiał się rynek.
Po pierwszym szoku blednie rynkowy efekt wtorkowych zaskakująco niskich (względnie) odczytów inflacyjnych z USA. Dolara w swoją obronę wziął jastrzębi Kevin Warsh. Świetne wyniki spółek giełdowych poprawiły sentyment na rynku kapitałowym (a przynajmniej na jego części). Chińskie odczyty makro generują więcej pytań niż odpowiedzi.
Dzisiaj szczegółowe dane o czerwcowej inflacji w Polsce, produkcja przemysłowa strefy euro za maj
Zarzecki z RPP niechętny obniżkom stóp w tym roku
W maju deficyt na rachunku obrotów bieżących był dużo mniejszy od oczekiwań przez stosunkowo niski import
Kevin Warsh mówił o braku tolerancji dla wysokiej inflacji, CPI i inflacja bazowa w USA zaskoczyły w dół
Spadek oczekiwań na podwyżki stóp w USA pozwolił na umocnienie złotego, krajowe obligacje nieco słabszea
Czerwcowy odczyt inflacji CPI w USA zelektryzował rynki – ceny spadły miesiąc do miesiąca po raz pierwszy od pandemicznego 2020 roku, a inflacja bazowa zaskoczyła w dół równie mocno jak wskaźnik główny. Zanim jednak inwestorzy zdążyli ochrzcić to "końcem inflacyjnego koszmaru", na scenę wkroczył Kevin Warsh ze swoim pierwszym przesłuchaniem przed Kongresem, przypominając wszystkim, że retoryka bywa równie potężnym narzędziem jak same stopy procentowe.
Niższa od oczekiwań czerwcowa inflacja w Stanach Zjednoczonych przełożyła się na spadek rentowności amerykańskich obligacji, osłabienie dolara oraz umocnienie złotego. Poprawa nastrojów nie objęła jednak pozostałych rynków długu, którym wyraźnie ciążył wzrost cen surowców energetycznych.
We wtorek złoty marginalnie umocnił się wobec euro, w pobliże 4,3250 na EURPLN oraz wyraźniej wobec dolara, poniżej 3,79 na USDPLN. Osłabienie dolara na szerokim rynku przełożyło się wzrost kursu EURUSD w pobliże 1,1440.
Wczorajsza sesja na GPW po raz kolejny udowodniła, że wrażliwość inwestorów na napięcia na Bliskim Wschodzie jest coraz mniejsza. WIG20 po słabym otwarciu rozpoczął marsz na północ i ostatecznie zakończył dzień wzrostem o 1,24%.
Wtorkowa sesja na GPW zakończyła się przewagą kupujących, chociaż w pierwszej części dnia indeksy znajdowały się pod wyraźną presją. WIG20 zakończył dzień wzrostem o 1,23%, ustanawiając nowe maksimum trwającej hossy.
Notowania wtorkowe na rynku warszawskim skończyły mocnymi zwyżkami najważniejszych indeksów.
WIG20 zyskał 1,23 procent, gdy indeks szerokiego rynku WIG wzrósł o 0,91 procent.
Obrót wyniósł blisko 3,02 miliarda złotych, z czego WIG20 zebrał niemal 2,60 miliarda złotych.
Na koniec 3q26 prognozujemy niewielką aprecjację złotego względem euro, do poziomu 4,27 na EURPLN, oraz silniejsze jego umocnienie wobec dolara, do poziomu 3,71 na USDPLN, przy wzroście kursu EURUSD do 1,15.
Sytuacja na rynkach walutowych robi się gorąca. Gdy Bliski Wschód znów staje w ogniu napięć, a zapasy ropy w USA kurczą się do poziomów niewidzianych od dekad, USD pręży muskuły. Europejska waluta staje przed potężnym wyzwaniem, a widmo głębokiego spadku EUR/USD do poziomu 1,10 staje się realne. Co ta globalna roszada oznacza dla polskiego złotego i czy czeka nas wstrząs na parze EUR/PLN?
NBP opublikuje dziś o 14:00 dane o bilansie płatniczym za maj.
Naszym zdaniem można się spodziewać zawężenia deficytu na rachunku obrotów bieżących, z 1,6 do 0,8 mld EUR.
Najważniejsze dzisiaj jednak będą wydarzenia po drugiej stronie Atlantyku – najpierw zobaczymy dane o inflacji CPI za czerwiec, a potem całą serię wypowiedzi przedstawicieli Fed, na czele z występującym przed Izbą Reprezentantów prezesem K. Warshem.
Najważniejszym czynnikiem wpływającym w poniedziałek na globalne rynki było ponowne zaostrzenie konfliktu pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Iranem. Bezpośrednim impulsem do wzrostu cen ropy była wypowiedź Donalda Trumpa dotycząca przywrócenia amerykańskiej blokady w cieśninie Ormuz oraz objęcia przez Stany roli gwaranta bezpieczeństwa.
W poniedziałek złoty marginalnie się osłabił wobec euro, w pobliże 4,33 na EURPLN oraz wyraźniej wobec dolara, w okolice 3,8050 na USDPLN. Na bazowych rynkach FX dolar się umocnił, a kurs EURUSD spadł w pobliże 1,1380.
W minionym tygodniu nastroje na światowych giełdach pogorszyła ponowna eskalacja konfliktu wokół Iranu.
Wzrost napięcia geopolitycznego wywołał silne zwyżki cen ropy naftowej i gazu ziemnego oraz zwiększył obawy o bezpieczeństwo dostaw surowców przez Cieśninę Ormuz.
Rosnące ceny energii przełożyły się na wyraźny wzrost awersji do ryzyka, szczególnie na rynkach europejskich.
W ubiegłym tygodniu sytuacja na rynkach finansowych pozostawała zmienna, a głównymi czynnikami kształtującymi notowania były ponowna eskalacja konfliktu na Bliskim Wschodzie oraz posiedzenie RPP.
Rynki finansowe tkwią w ostatnich dniach w nerwowym wyczekiwaniu. Choć uwaga inwestorów krąży głównie wokół napięć na Bliskim Wschodzie, prawdziwa rozgrywka toczy się na wykresach walutowych. Analitycy ostrzegają, ponieważ kurs EUR/USD zmierza w stronę niebezpiecznego testu, a rzekomy spokój jest tylko ciszą przed burzą, która mocno może uderzyć także w pozycję polskiego złotego.
Od kwietnia ubiegłego roku kurs EURPLN pozostawał w imponująco wąskim przedziale 4,19-4,3050. Złoty skutecznie oparł się zarówno luzowaniu polityki przez RPP, jak i konfliktowi na Bliskim Wschodzie. Jednak wczoraj prezes Glapiński dołożył cegiełkę, która przechyliła szalę. Złoty jest najsłabszy wobec euro od listopada 2024 roku.
Złoty w czwartek osłabił się, kurs EURPLN zwyżkował do 4,33, a USDPLN wzrósł do 3,79. Na rynkach bazowych EURUSD podniósł się minimalnie do 1,1430.
Realne stopy w Polsce spadną? Może mieć to wpływ na notowania złotego. Lipcowa projekcja NBP może zmieniać punkt odniesienia dla złotego z powodu zmiany realnych stóp, choć sama stopa referencyjna pozostaje na poziomie 3,75%. Przy ostatniej inflacji 2,5% r/r bieżąca realna stopa w Polsce wynosi około 1,25 pp. Jeśli jednak porównać tę samą stopę z podniesioną ścieżką CPI z projekcji NECMOD, to realna stopa spadnie. Dla waluty ma to znaczenie, bo rynek równolegle rozważa scenariusz wyższych stóp w USA i strefie euro.
W środę złoty osłabił się, kurs EURPLN wzrósł do 4,31, a USDPLN do 3,7750. Na rynkach bazowych EURUSD finalnie podniósł się nieznacznie do 1,1420.
Najważniejszym czynnikiem wpływającym na globalne giełdy był powrót napięć geopolitycznych wokół USA i Iranu. Po wypowiedziach Donalda Trumpa, wskazujących na zerwanie wstępnego porozumienia, inwestorzy ograniczali ekspozycję na ryzykowne aktywa, a ceny ropy gwałtownie poszybowały w górę.
Środowa sesja upłynęła pod znakiem gwałtownego zwrotu w geopolityce, która ponownie zaczyna odgrywać pierwsze skrzypce. Wypowiedzi i nastawienie amerykańskiego prezydenta wpłynęły na gwałtowny wzrost cen kontraktów na ropę naftową (Brent: 79,34 USD, +6,97%), wzrost rentowności oraz wyraźne pogorszenie sentymentu.
Inflacja ponownie zwiększa obawy Amerykanów o kondycję ich finansów. Najnowsze dane Rezerwy Federalnej w Nowym Jorku wskazały na wzrost oczekiwań inflacyjnych, zarówno w krótkim, jak i średnim terminie.
Czerwcowe dane COT pokazują silny zwrot rynku w stronę mocniejszego dolara. Dane CFTC za cały ostatni miesiąc pokazują, że na rynku walutowym kapitał wyraźnie przesunął się w stronę dolara. Nie był to jednak jednolity, szeroki zakład na fut. na amerykańskiej walucie.
W murach Rezerwy Federalnej narasta debata dotycząca sposobu komunikowania w sprawie polityki pieniężnej. Christopher Waller, członek Rady Gubernatorów Fed, zakwestionował postulat przewodniczącego Kevina Warsha dotyczący ograniczenia stosowania „forward guidance”.
Złoty w minionym tygodniu nie zmienił się wobec euro i umocnił względem dolara. Kurs EURPLN pozostał w pobliżu 4,29, a USDPLN spadł do 3,75. Na rynkach bazowych EURUSD wzrósł do 1,1440.
Bitcoin odbija po pozytywnych komentarzach Kevina Warsha na temat inflacji. Standard Chartered jako pierwszy globalny bank zaoferuje klientom instytucjonalnym bezpośredni dostęp do USDC.
Początek drugiej połowy roku na rynkach finansowych wydaje się być zdecydowanie mniej intensywny niż byliśmy do tego przyzwyczajeni w kilku ostatnich miesiącach. Globalny kryzys energetyczny wywołany przez wojnę na Bliskim Wschodzie oraz niestabilność rynkowa związana z wyścigiem o dominację w dziedzinie sztucznej inteligencji odcisnęły swoje piętno na inwestorach.
Cena złota na początku tygodnia wzrosła do najwyższego poziomu od dwóch tygodni. Rynek nadal wycenia istotne prawdopodobieństwo zmian stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych. Prognozy komplikują nie tylko sygnały napływające prosto z Rezerwy Federalnej, ale także najnowsze dane z amerykańskiego rynku pracy.
Piątkowa sesja na warszawskim parkiecie upłynęła przy umiarkowanej przewadze kupujących. Indeks WIG20 zakończył notowania wzrostem o 0,17%, kończąc tydzień na poziomie 3674,68 pkt. Podobnie zakończył tydzień także sWIG80, który zyskał 0,13%, a wyraźnie lepiej zachowywały się średnie spółki, gdyż mWIG40 zwyżkował o 0,99%.
Napięcia geopolityczne oraz wyzwania inflacyjne pozostaną istotnym testem dla banków centralnych, w tym Rezerwy Federalnej i Europejskiego Banku Centralnego, a także dla notowań szeregu walut.
Nowy szef Fed nie lubi prognozowania i wskazywania rynkom ścieżki monetarnej. Sugeruje zwracanie jeszcze większej uwagi na dane makro. Inwestorzy wczoraj go posłuchali i alergicznie zareagowali na zasadniczo słabsze odczyty z amerykańskiego rynku pracy. Dolar gwałtownie się osłabił, ale ruch został zainicjowany jeszcze przed publikacjami i dlatego nasz wzrok powinien kierować się w stronę jena japońskiego. W piątek poznaliśmy finalne wskaźniki PMI ze strefy euro.
Ostatnie dni na rynku przynosiły umocnienie dolara, słabszego złotego i spadki cen metali szlachetnych. To reakcja na postawę nowego prezesa Fed, który okazał się zaskakująco jastrzębi. Wczorajsze słabsze dane złagodziły jednak te obawy.
Publikowane wczoraj czerwcowe dane z rynku pracy w USA były rozczarowujące. Badanie przedsiębiorstw pokazało przyrost miejsc pracy w sektorze pozarolniczym na poziomie 57 tys. wobec konsensusu ok. 113 tys. Do tego dane za 2 poprzednie miesiące zostały zrewidowane łącznie o przeszło 70 tys. w dół.
Czwartkowa sesja na warszawskim parkiecie upłynęła przy wyraźnej przewadze kupujących. Indeks WIG20 zakończył notowania wzrostem o 1,57%, osiągając poziom 3668 pkt. Wśród spółek wchodzących w skład indeksu największy wzrost zanotował Orlen, którego akcje podrożały o 4,78%.
Wczorajszy panel w Sintrze nie przyniósł przełomu w polityce pieniężnej, ale pokazał, jak banki centralne chcą rozmawiać z rynkiem w kolejnych miesiącach. Najdalej poszedł szef Fed, który konsekwentnie odcina się od rozbudowanego forward guidance.
Ma być mniej prognozowania decyzji, mniej prowadzenia inwestorów za rękę i więcej dyskusji wewnątrz FOMC. Problem polega na tym, że ograniczenie komunikacji nie likwiduje oczekiwań. A mniej mówienia nie zawsze oznacza mniej szumu.
Wczorajszy panel w Sintrze nie przyniósł przełomu w polityce pieniężnej, ale pokazał, jak banki centralne chcą rozmawiać z rynkiem w kolejnych miesiącach. Najdalej poszedł szef Fed, który konsekwentnie odcina się od rozbudowanego forward guidance.
Ma być mniej prognozowania decyzji, mniej prowadzenia inwestorów za rękę i więcej dyskusji wewnątrz FOMC. Problem polega na tym, że ograniczenie komunikacji nie likwiduje oczekiwań. A mniej mówienia nie zawsze oznacza mniej szumu.
Cena złota na rynku spot ponownie przekroczyła istotną barierę, reagując na złagodzenie obaw dotyczących dalszego zacieśniania polityki pieniężnej przez Rezerwę Federalną. Dodatkowym czynnikiem pozostają utrzymujące się napięcia geopolityczne, które wzmacniają popyt na aktywa bezpiecznej przystani.
Indeks dolara odnotowuje dzisiaj najsilniejszą od około dwóch miesięcy korektę, tracąc 0,5% do tygodniowego dołka w oczekiwaniu na najważniejszy raport dot. zatrudnienia w USA. W ostatnim kwartale amerykański rynek pracy zaskakiwał niemal nieustannie na plus, a ostatnie komentarze prezesa Fed wyraźnie wskazują na priorytet kwestii inflacji. Korekta na dolarze może mieć zatem charakter czysto techniczny i być przystankiem przed poważniejszymi wahaniami kursu.
Wczorajsza sesja w USA zakończyła się lekkimi spadkami głównych indeksów. Zmiany indeksów w Azji były mieszane, ale z utrzymanie obaw o wygórowane wyceny spółek technologicznych. Dzisiejsze dane o zatrudnieniu poza rolnictwem, ale też zamówienia na dobra trwałego użytku z USA mogą przyczynić się do umocnienia obligacji na rynkach bazowych oraz osłabienia dolara, który rozpoczyna sesją w pobliżu 1,138.
Środa upłynęła pod znakiem niższej zmienności na warszawskim parkiecie. Indeks WIG20 przez większość dnia poruszał się w wąskim paśmie odchyleń 3575 – 3595 pkt. Dopiero pod koniec sesji wyrwał się z konsolidacji i powrócił powyżej okrągłego poziomu 3600 pkt.
Koniec II kwartału przyniósł mocne odbicie akcji spółek związanych ze sztuczną inteligencją – przede wszystkim producentów półprzewodników i innego sprzętu, który najbardziej bezpośrednio korzysta z gigantycznych nakładów na rozbudowę centrów danych. W ciągu najbliższego jednego lub dwóch kwartałów ten segment sprzętowy może jednak wyhamować, gdy rynek zacznie kwestionować to, jak długo da się utrzymać dziś zakładane, bardzo wysokie tempo wzrostu.
W praktyce może to oznaczać większą zmienność i bardziej zróżnicowane zachowanie rynku akcji. W naszej kwartalnej prognozie przyglądamy się również nowej erze w Rezerwie Federalnej pod sterami przewodniczącego Kevina Warsha – oraz temu, czy metale krytyczne i inne surowce nadal są interesującą opcją dla traderów.
Środa przynosi nieco silniejsze ustawienia dolara względem pozostałych walut, choć ruchy są nieznaczne i niewykluczone, że podobnie jak wczoraj po południu zostaną później ograniczone. Chociaż rynek zredukował ostatnio szanse, co do liczby podwyżek stóp przez FED, pozostając w zasadzie przy jednym ruchu na jesieni, to jednak dzisiaj mamy ważny panel dyskusyjny bankierów centralnych, którzy spotkają się w Sintrze - weźmie w nim udział też Kevin Warsh, a jutro istotne dane z rynku pracy.
W związku z trwającym forum ECB w Sintrze, swój głos zabierze także przewodniczący FOMC - Kevin Warsh - o godzinie 15:00 czasu polskiego. Będzie to jego pierwszy tak istotny test komunikacyjny na arenie międzynarodowej po czerwcowym posiedzeniu FOMC, na którym Fed utrzymał stopy procentowe w przedziale 3,50–3,75%. Sama decyzja nie była zaskoczeniem, ale jej wydźwięk został odebrany jako bardziej jastrzębi.
Wystąpienie przewodniczącego Rezerwy Federalnej Kevina Warsha w Sintrze przyciąga uwagę rynków finansowych. Inwestorzy będą szukać w jego wypowiedzi sygnałów dotyczących dalszego kierunku polityki Fed, które mogą mieć wpływ na notowania dolara. „Dynamika wzrostowa USD wyraźnie osłabła”, zauważają analitycy ING Think.
Złoty rozpoczął tydzień od stabilizacji w relacji do euro i lekkiego umocnienia względem dolara. Kurs EURPLN pozostał w okolicy 4,29, natomiast USDPLN obniżył się do 3,75. Na rynkach bazowych EURUSD wzrósł do 1,1420.
Wznowienie rozmów między Stanami Zjednoczonymi a Iranem wprowadza na rynki finansowe element niepewności. Sytuacja na Bliskim Wschodzie pozostaje wyjątkowo krucha, a zapowiedź nowej rundy negocjacji nie eliminuje ryzyka dalszej eskalacji konfliktu. Analitycy ING Think wskazali również inne wydarzenia, które w najbliższych godzinach mogą wpłynąć na notowania dolara.
Postępy w negocjacjach pokojowych USA-Iran i odblokowanie cieśniny Ormuz doprowadziły do spadku cen paliw. Cena ropy naftowej (w USD) powróciła do poziomu sprzed wybuchu konfliktu.
Spadki cen destylatów były mniejsze, co może wynikać z zaburzeń produkcji w krajach Zatoki Perskiej i zmian struktury produkcji w innych krajach.
Spadek cen paliw poprawia perspektywy inflacyjne, choć pełna normalizacja na rynku surowców zajmie zapewne więcej czasu.
Rynek pozostaje odporny na eskalację konfliktu na Bliskim Wschodzie. Złoty po ostatnim osłabieniu szuka strefy, by złapać oddech. Kondycja rodzimej gospodarki może w tym pomóc. Przed nami całkiem interesujący tydzień z odczytami makro.
Spadek cen ropy i niższe oczekiwania inflacyjne teoretycznie powinny sprzyjać osłabieniu dolara. Rynek dostał bowiem potencjalną informację, że część presji cenowej może słabnąć, zwłaszcza tej związanej z energią. Mimo to amerykańska waluta nie znalazła się pod większą presją. Powodem może być zachowanie realnych stóp procentowych w USA, które nadal pozostają wysoko, a w ostatnich tygodniach nawet wzrosły.
Weekend był nerwowy na Bliskim Wschodzie... ale czy to realnie może skutkować zerwaniem amerykańsko-irańskich negocjacji? Nie. Strony na maja usiąść do rozmów już jutro. Taka jest już specyfika tego konfliktu - innego wyjścia zbytnio nie ma, chociaż może się okazać, że zaplanowane 60 dni na szczegółowe ustalenia po prostu nie wystarczy.
W minionym tygodniu nastroje na światowych giełdach pozostawały zmienne, a inwestorzy koncentrowali się przede wszystkim na rozwoju sytuacji geopolitycznej na Bliskim Wschodzie oraz jej wpływie na ceny ropy i perspektywy inflacyjne. Początek tygodnia upłynął pod znakiem ostrożnego optymizmu po doniesieniach o postępach w rozmowach między USA i Iranem oraz złagodzeniu napięć wokół Cieśniny Ormuz, co doprowadziło do wyraźnego spadku cen ropy.
Memorandum pokojowe pomiędzy Iranem a USA po raz kolejny okazuje się mało precyzyjne. Rynki wciąż jednak wierzą, że mimo potknięć proces pójdzie do przodu. W USA zmieniają się oczekiwania dotyczące poziomu stóp procentowych. Czy słabszy złoty jest nowym standardem?
Poniedziałkowy poranek przynosi względne uspokojenie na rynkach finansowych pomimo potężnej eskalacji sytuacji na Bliskim Wschodzie. W trakcie weekendu doszło do wymiany ognia pomiędzy Stanami Zjednoczonymi oraz Iranem, a sam Donald Trump groził ponownie, że Iran „przestanie istnieć”, jeśli szybko nie powróci do stołu negocjacyjnego.
Piątek przyniósł odbicie EURUSD i generalnie cofnięcie się dolara na szerokim rynku i ta tendencja jest kontynuowana też dzisiaj - to co zwraca uwagę, to odchodzenie rynków od oczekiwań, co do drugiej podwyżki stóp przez FED. Teraz model CME FED Watch pozostaje przy jednym ruchu na jesieni - kosztem września zyskuje październik.
W ubiegłym tygodniu opublikowane zostały majowe dane z polskiej gospodarki, które miały umiarkowanie pozytywny wydźwięk (por. MAKROpuls z 22.06.2026).
Obawy o trwałość presji inflacyjnej w Stanach Zjednoczonych dotarły do oddziału Banku Rezerwy Federalnej w Richmond. Jak wynika z wypowiedzi jednego z bankierów, powrót inflacji do celu 2% staje się coraz bardziej odległy, choć nie niemożliwy.
Pomimo pewnego uspokojenia nastrojów związanych z sytuacją geopolityczną oraz znacznego spadku cen ropy naftowej, dolar ma za sobą wyjątkowo udany okres. Para EURUSD spadła w środę do najniższego od maja 2025 r. poziomu. Ruch napędzany był przede wszystkim przez wyjątkowo jastrzębie posiedzenie Rezerwy Federalnej. Amerykańskiej walucie sprzyjały jednak także solidne dane dot. wzrostu gospodarczego oraz pewne oznaki niepokoju na rynku akcji.
Trend spadkowy obserwowany na ropie naftowej został zatrzymany w czwartek przez informację o ataku na singapurski statek towarowy. Do zdarzenia doszło przy omańskim wybrzeżu Cieśniny Ormuz z wykorzystaniem irańskiego bezzałogowca.
Dzisiejszy dzień nie będzie obfitował w nowe dane makroekonomiczne, więc ruchy rynkowe będą w naszej ocenie dyktowane przez próby ułożenia narracji wokół danych już opublikowanych, a także czynniki techniczne. Rano kurs EUR/PLN notowany jest na poziomie 4,2837, a USD/PLN 3,7650, czyli złoty jest nieco silniejszy niż w poprzednich dwóch dniach.
Czwartkowa sesja na globalnych parkietach upłynęła pod znakiem wyraźnego rozdźwięku między „performancem” spółek dostarczających pamięć półprzewodników a wzrostem obaw inflacyjnych po odczycie inflacji PCE w Stanach Zjednoczonych.
>> Czytaj także: Kurs dolara pod presją polityki Fed. Inflacyjna niespodzianka to dopiero początek?
Dolar ponownie łapie wiatr w żagle i kieruje kurs USD/PLN w stronę przebicia kluczowego poziomu. Najnowsze prognozy Crédit Agricole nie wykluczają dalszego umocnienia amerykańskiej waluty, wskazując na utrzymującą się przewagę czynników wspierających USD. Ekonomiści banku odnieśli się również do perspektyw pary EUR/USD.
Na arenie międzynarodowej oraz na naszym rodzimym podwórku wieje wiatr zmian, co wyraźnie odczuwa rynek walutowy. Jastrzębia polityka banków centralnych kontra spowolnienie gospodarcze tworzą fascynujący miks. Jak w tym algorytmie niepewności odnajdą się kursy EUR/USD oraz EUR/PLN?
Goldman Sachs zrewidował prognozy dotyczące ceny złota, dostosowując je do zmieniających się oczekiwań wobec polityki monetarnej Stanów Zjednoczonych. Ekonomiści spodziewają się, że działania Fed mogą sprowadzić notowania XAU/USD na znacznie niższe poziomy niż wcześniej zakładano.
Rynek walutowy doświadcza właśnie ciszy przed burzą. Jastrzębi ton amerykańskiej Rezerwy Federalnej mocno przetasował odporność wspólnej waluty, spychając ją w rejon psychologicznej granicy. Inwestorzy na całym świecie zadają sobie teraz jedno kluczowe pytanie - co dalej z kursem euro? Piłka jest po stronie Europejskiego Banku Centralnego, które go najbliższe posunięcia zadecydują o układzie sił na rynku Forex.
Wczorajszy dzień obfitował w ważne wydarzenia. Fed dokonał jastrzębiego zwrotu w nastawieniu do polityki pieniężnej a prezydenci USA oraz Iranu podpisali wstępne porozumienie, które otwiera Zatokę Perską na handel ze światem. Dziś nad polityką pieniężną będzie obradował Bank Anglii (nie spodziewamy się zmian stóp procentowych) i będzie to jedyne względnie istotne wydarzenie w kalendarzu.
