• Sklep
  • Odbierz prezent
Dolar kanadyjski CAD - historia powstania

W XVII i XVIII wieku w Kanadzie  panował prawdziwy chaos w kontekście środków płatniczych. W tamtym okresie w obiegu znajdowały się brytyjskie funty szterlingi, franki francuskie, hiszpańskie talary, a także monety portugalskie i południowoamerykańskie. Sytuacja ta spowodowała  konieczność standaryzacji waluty kanadyjskiej.

Pierwsze dolary kanadyjskie zostały wyemitowane przez Bank of Montreal w 1817 roku i wzorowane były na dolarze amerykańskim USD. Weszły one do obiegu w Górnej Kanadzie oraz Quebecu. Prowincje Atlantyckie Kanady pozostały natomiast przy brytyjskiej walucie aż do 1 stycznia 1858 roku. W 1871 roku wraz z przyjęciem Uniform Currency Act  uchwalonym przez rząd skonfederowanej Kanady dolar kanadyjski CAD stał się   oficjalną walutą i zastąpił wszystkie inne pieniądze występujące dotychczas w Kanadzie.


Nazwa i oznaczenia

Oficjalną walutą Kanady jest dolar kanadyjski CAD oznaczany podobnie jak inne dolary symbolem $. Często w celu uniknięcia pomyłki stosuje się oznaczenie C$, a także CAD (kod ISO) . Potocznie dolar kanadyjski nazywany jest  loonie. Nazwa ta wywodzi się od  jednodolarówki, na której znajduje się common loon – nur lodowiec, wodny ptak wędrowny. Jest siódmą najpopularniejszą walutą na rynku walutowym (stan na 2013 rok).

 

Pokrycie dolara kanadyjskiego CAD 

Do roku 1854 dolar kanadyjski miał tylko częściowe pokrycie w złocie. Od tego roku zyskał on pełne pokrycie. Pieniądz papierowy mógł być wymieniany na złoty kruszec bez ograniczeń. Parytet dolara kanadyjskiego został ustalony na równowartość dolara amerykańskiego. Przez cały okres pokrycia dolara w złocie jego kurs wobec innych walut pozostawał stabilny. W związku z sytuacją wojenną w Europie i koniecznością finansowania działań wojennych w 1914 roku dolar kanadyjski odszedł od utrzymania pokrycia w złocie. Do pełnego pokrycia powrócono na krótko w latach 1926–1931, po czym znów od niego odstąpiono ze względu na wielki kryzys lat trzydziestych XX wieku oraz drugą wojnę światową, by już nigdy do pokrycia w złocie nie powrócić. Problemy ekonomiczne przede wszystkim seria upadłości wielkich banków które miały prawo emisji dolara, skłoniły rząd Kanady do reformy systemu walutowego oraz do utworzenia The Bank of Canada, który jako jedyny uzyskał prawo emisji nowego zunifikowanego dolara kanadyjskiego. Bank został powołany aktem 3 lipca 1934 a efektywną działalność rozpoczął 11 marca 1935. Tego samego dnia wszystkie stare banknoty będące w obiegu zostały zastąpione zuniformizowanym dolarem kanadyjskim. Konsekwencją odejścia od pokrycia waluty w złocie było utworzenie funduszu stabilizacyjnego aktem Exchange Fund , który wszedł w życie 15 sierpnia 1939. W tym samym jednak czasie, w związku z wybuchem  II wojny światowej  zawieszono wymienialność waluty i wprowadzono jej sztywny kurs. W roku 1947 przeprowadzono rewaluację dolara kanadyjskiego, zrównując jego wartość z dolarem amerykańskim, a w 1949 roku dewaluację, która ustaliła kurs dolara amerykańskiego na 1,1 dolara kanadyjskiego. Dalsze problemy z utrzymaniem stałego kursu dolara kanadyjskiego skłoniły rząd kanadyjski do przywrócenia płynnego kursu w 1951. Do zasady stałego kursu powrócono w latach 1962 do 1970. Ostateczne uwolniony w 1970 roku dolar kanadyjski pozostaje takim do dziś.

Monety dolara kanadyjskiego CAD

  W obiegu znajdują się monety o nominałach 5, 10, 25, 50 centów oraz 1 i 2 dolary.  Powszechne kanadyjskie monety o wartości poniżej jednego dolara (1¢, 5¢, 10¢, 25¢) wzorowane są na swoich amerykańskich odpowiednikach; ich wielkości, masy oraz ich popularne nazwy są prawie identyczne. Różnią się natomiast specyficznym składem chemicznym oraz rysunkiem awersu i rewersu. Są jednak na tyle różne, że monety kanadyjskie nie są przyjmowane przez automaty w USA. Kanadyjskie monety $1 (w obiegu od 1987) i $2 (od 1996) nie są wzorowane na monetach amerykańskich. Oprócz standardowego zestawu monet opisanych poniżej w obiegu znajduje się wiele monet starszych, wycofywanych z obiegu oraz okolicznościowych.  Na awersach wszystkich monet znajduje się, z racji przynależności Kanady do Korony Brytyjskiej – Królowa Elżbieta II.

Moneta jednocentowa     

Popularnie nazywana penny składa się w 94% stali,1,5% niklu,4,5% miedzi,o masie– 2,35 g na jej rewersie są liście klonowe. Średnica jej to 19.5mm.

Moneta pięciocentowa                                                                                                   

Potocznie nazywana nickel, bita jest ze stali, miedzi oraz niklu. Na rewersie monety znajduje się bóbr siedzący na skale. Jej średnica to 21,2 mm a masa  3,95 g.                                                        

Moneta dziesięciocentowa                                                                                                

Nazywana jest dime, także składa się ze stali, miedzi oraz niklu. Na jej rewersie umieszczono słynny  kanadyjski szkuner Bluenose . Jej średnica to 18,03 mm.

Moneta dwudziestopięciocentowa                                                                                   

Potocznie nazywana quarter o składzie chemicznym ze stali, miedzi oraz niklu. Na rewersie widnieje renifer tundrowy/karibu/. Średnica monety to 23,88 mm.                                              

Moneta pięćdziesięciocentowa                                                                                     

Określana jest  jako 50-cent piece. Składa się ze stali, miedzi oraz niklu. Na jej rewersie umieszczono herb Kanady.                                                                                                            

Moneta jednodolarowa                                                                                                  

Popularnie zwana loonie (stąd określenie dolara kanadyjskiego) wykonywana była z niklu i brązu do 2011 roku, a obecnie z miedzi i cyny. Na rewersie umieszczono nura lodowca, gatunek wędrownego ptaka wodnego, po angielsku określanego jako Common Loon.                             

Moneta dwudolarowa                                                                                                           

Potocznie nazywana toonie lub twoonie. Na jej rewersie umieszczono niedźwiedzia polarnego na tafli lodu. Moneta ta składa się z dwóch części: obręczy, która do 2011 roku wykonywana była z niklu, a obecnie ze stali i niklu oraz z rdzenia, który do 2011 roku bity był z miedzi, aluminium i niklu, a obecnie odlewany jest z miedzi, aluminium, niklu i cynku.                                    

Kanadyjskie banknoty                                                                                              

Banknoty będące w obiegu to : 5, 10, 2 0, 50 oraz 100 dolarów kanadyjskich. Wszystkie kanadyjskie banknoty mają rozmiar 152,4 na 69,85 mm. Kanadyjskie banknoty emitowane od 2011 roku są jednymi z niewielu na świecie pieniędzmi drukowanymi nie na papierze, ale na polimerze. Technologia ta zwiększa żywotność (ok. 20 lat) oraz umożliwia zastosowanie doskonalszych zabezpieczeń. Pomimo większej trwałości oraz odporności np. na zamoczenie, banknoty ulegają deformacji pod wpływem ciepła. Poniżej zostały opisane banknoty najnowszej emisji 2011-2013 oraz banknot 1000 dolarowy wyemitowany w roku 1986. Jednakże wszystkie wydane wcześniej jakiekolwiek Dolary Kanadyjskie są w obiegu, również te z emisji 1937, 1954, 1967, 1974, 1986, 2001.


Banknot pięciodolarowy                                                                                         

Niebieski banknot pięciodolarowy na awersie przedstawia podobiznę Sir Wilfrid’a Lauriera, siódmego kanadyjskiego premiera, rządzącego w latach 1896 – 1911 na rewersie zaś kosmonautę na tle stacji kosmicznej Canadarm2                                           

FXMAG forex dolar kanadyjski cad - historia powstania cad 1

FXMAG forex dolar kanadyjski cad - historia powstania cad 2

Banknot dziesięciodolarowy                                                                

Fioletowy banknot dziesięciodolarowy. Awers banknotu przedstawia podobiznę Sir John’a A. Macdonalda, pierwszego premiera Kanady rządzącego w latach 1878 – 1891 a rewers lokomotywę model 6403, ciągnącą pociąg pasażerski na tle górskich szczytów. 

FXMAG forex dolar kanadyjski cad - historia powstania cad 3                                              

Banknot dwudziestodolarowy                                                                                        

Zielony banknot dwudziestodolarowy. Awers banknotu pokazuje podobiznę Królowej Elżbiety II , rewers flagę Kanady na tle The Canadian National Vimy Memorial – pomnika znajdującego się we Francji poświęconego Kanadyjczykom poległym w czasie I wojny światowej

FXMAG forex dolar kanadyjski cad - historia powstania cad 4

Banknot pięćdziesięciodolarowy                                                                              

Na awersie czerwonej 50-dolarówki zobaczyć możemy Williama Lyon’a Mackenzie King’a – 10 premiera Kanady rządzącego od 1935 do 1948 roku, a na rewersie lodołamacz CCGS Amunndsen oraz mapę północnych regionów Kanady.

FXMAG forex dolar kanadyjski cad - historia powstania cad 5

Banknot studolarowy                                                                                                    

Nominał 100 dolarów jest koloru żółto- beżowego. Awers banknotu pokazuje podobiznę Sir Roberta Bordena,ósmego premiera Kanady sprawującego urząd od 1911 do 1920 roku. Na rewersie zobaczymy  odkrycie insuliny, fiolkę insuliny, nić DNA oraz elektrokardiogram.

Banknot tysiącdolarowy                                                                                                        

Banknot tysiącdolarowy pochodzi z emisji Birds /Ptaki/, która rozpoczęła się w 1986. Na awersie banknotu widniej podobizna Elżbiety II a na rewersie łuskowiec/gatunek niewielkiego ptaka z rodziny łuszczakowatych /.                                                                                                   

 

Czytaj także: Forint węgierski HUF - historia powstania

Pomimo faktu,że Węgry są członkiem Unii od 2004 roku to nadal obowiązująca walutą jest Forint. Charakterystyczne oznaczenie forinta w formacie ISO 4217 to HUF od anglojęzycznej nazwy „hungarian forint”. Na terenie Węgier można również spotkać oznaczenie „Ft”.Jednakże nie jest ono  często używane poz.. Czytaj
Forint węgierski HUF - historia powstania


 


Jan Gajewski

Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego Wydziału Ekonomii Finansów i Zarządzania. Aktywny inwestor obecny na rynku Forex od 9 lat. Inwestuje głównie na długoterminowych pozycjach i specjalizuje się w analizie technicznej. Pracował w bankowym dziale analiz na stanowisku anlityk finanoswy.

Przejdź do artykułów autora
Artykuły, które powinny Cię zaciekawić..
Zamknij

Koszyk