• Sklep
  • Odbierz prezent
jak wycenia się akcje spółek
Z artykułu dowiesz się:

- Jak wycenia się akcje

Najważniejszym – a zarazem ostatnim – etapem analizy fundamentalnej jest wycena akcji. Jest ona dokonywana przez analityków instytucji finansowych, którzy posiadają większą wiedzę i dysponują szerszym dostępem informacji niż przeciętny inwestor. Końcowa wycena akcji jest jednym z najważniejszych czynników, które rozpatrują inwestorzy przy podejmowaniu decyzji o zakupie i sprzedaży akcji, dlatego warto zrozumieć metody służące do jej przeprowadzenia.

 

Wycena wartości spółki polega na ustaleniu dokładnej wartości jej elementów. W tym celu korzysta się ze wzoru:

wartość spółki= wartość długu + wartość kapitału własnego.  

 

W literaturze wyróżnia się pięć metod wyceny akcji:

- podejście likwidacyjne

- podejście księgowe,

- podejście mnożnikowe,

- podejście opcyjne,

- podejście dochodowe.

Metody wyceny akcji są różne. Wyceny akcji można dokonać w różnym ujęciu.

Podejście likwidacyjne

W pierwszym przypadku traktujemy spółkę jako portfel aktywów i rozpatrujemy, jaka byłaby ich wartość gdybyśmy je sprzedali podczas likwidacji. Oczywiście taki potencjalny scenariusz musi uwzględnić problemy z wyprzedażą całego portfela oraz z prawdopodobnie niższą ceną transakcji niż w przypadku innych okoliczności. Powyższe podejście stosuje się jedynie podczas likwidacji spółek.

Podejście księgowe

To podejście zakłada, iż wartość akcji to wartość aktywów netto przypadających na jedną akcję. Analiza aktyw jest dokonywana na podstawie bilansu spółki, co generuje wiele problemów, takich jak: opieranie się na nieaktualnych danych oraz brak zdyskontowania oczekiwań rynkowych co do przyszłych losów spółki. Z tych powodów nie stosuje się powszechnie tej metody.

Podejście mnożnikowe

Inną metodą, której nie stosuje się powszechnie, jest podejście mnożnikowe polegające na wycenie akcji na podstawie akcji innych spółek, w szczególności z tego samego sektora. Analizuje się ich wskaźniki giełdowe, w szczególności wskaźnik cena/zysk- P/E (ale można także używać wskaźników: cena/wartość księgowa- P/BV, cena/sprzedaż- P/S lub cena/przepływ pieniężny- P/CF). Główne zarzuty stawiane wobec tego sposobu to nieuwzględnianie różnic pomiędzy poszczególnymi spółkami oraz nieprzydatność np. podczas bańki spekulacyjnej w danym sektorze.

Podejście opcyjne

Jest to jedno z nowszych podejść, obecnie głównie rozpatrywane teoretycznie. Traktuje się tu dług i kapitał własny spółki jako poszczególne opcje:

- kapitał własny może być postrzegany jako pozycja długa w opcji call wystawionej na wartość aktywów spółki. W tym przypadku cena wykonania opcji to wartość długu w terminie zapadalności.

- dług można postrzegać jako sumę dwóch składników: pozycji krótkiej w opcji put wystawionej na wartość aktywów spółki (cena wykonania opcji to wartość długu w terminie zapadalności) oraz pozycji długiej w instrumencie dłużnym wolnym od ryzyka.

Analiza ta jest rzadko stosowana w praktyce, a dokładne omówienie jej metodologii wymaga szczegółowego opisu wyceny opcji, co przekracza zamysł tego artykułu.

Podejście dochodowe

Najczęściej stosowana metodą jest podejście dochodowe, które nazywa się także jako metodę zdyskontowanych przepływów pieniężnych (ang. Discounted Cash Flow). Wzór pozwalający wycenić akcje to:

 FXMAG forex rożne podejścia do wyceny akcji portfel aktywów akcje 1

Gdzie:

P- wartość akcji,

C- przepływ pieniężny z posiadania akcji z roku t,

r- wymagana stopa zwrotu inwestora.

 

Upraszczając, wartość akcji to suma wartości przyszłych przepływów pieniężnych z tytułu posiadania akcji. Używanie tej metody wiąże się z trzema problemami. Pierwszy z nich to fakt, iż akcja jest instrumentem emitowanym bezterminowo, dlatego w powyższym wzorze pojawia się sumowanie wartości aż do nieskończoności. Jego rozwiązanie stanowi przekształcenie wzoru w taki sposób, by zamiast nieskończonej liczby przepływów pieniężnych analizować skończoną liczbę wraz z wartością rezydualną.

Następny problem jest związany z określeniem wymaganej stopy zwrotu. Wymienia się trzy metody rozwiązujące ten problem:

- użycie modelu CAMP,

- użycie modelu APT,

- model uproszczony, w którym zakładamy, iż poszukiwana przez nas stopa zwrotu jest równa wymaganej stopie dochodu z obligacji danej spółki wraz z premią za ryzyko.

Ostatnią problematyczną kwestię stanowi ustalenie, czym jest przepływ pieniężny, dzięki któremu jesteśmy w stanie wycenić akcje. Stosuje się tu trzy podejścia wykorzystujące poniższe modele:

- model zdyskontowanych dywidend,

- model zdyskontowanych wolnych przepływów pieniężnych,

- model zysku rezydualnego.

 


Rafał Wrona

Absolwent Ekonomii na UEK. Zwolennik łączenia analizy technicznej z analizą makroekonomiczną oraz inwestycji, wykorzystujących powiązania pomiędzy odmiennymi typami instrumentów finansowych. Wśród jego zainteresowań znajdują się inwestycje alternatywne (ETFy, Fundusze Hedgingowe, VC, PE, Equity Crowdfunding).

Przejdź do artykułów autora
Zamknij

Koszyk